‫"Determine: تصمیم گرفتن در مورد چرت‌و‌پرت."
‫"Establish: آماده‌سازی برای چرت‌و‌پرت."
‫"Maintain: برای نگه‌داشتن چرت‌و‌پرت"
‫اصلاً وقت این چیزها رو ندارم، ‫و امتحانات هم دارن شروع می‌شن.
‫اون‌ها کارت‌واژه‌ان؟ ‫فکر کردم داری سوره‌ی دل می‌خونی.
‫سوره‌ی دل یا Heart Sutra یکی از دست‌نوشته‌های ‫مشهور بودائیسم محسوب می‌شود.
‫من شینتو می‌خونم!
‫شینتو هم آئین باستانی ژاپنه که به معنی راه خدایانه.
‫ولی بدجور به مشکل خوردم. ‫اخیراً همه‌ش در حال ول‌گردی بودم.
‫اول که یولده-ساما و هیما-چان اومدن، ‫بعدشم ارواح قهر کردن، و منم رفتم یه پالتوی خانومانه گرفتم...
‫این‌ها که داستان هر روزن، مگه‌نه؟
‫و اگه سر کلاس حواست به درس باشه ‫می‌تونی بفهمی چه مسائلی تو امتحان میان.
‫همه که مثل تو نابغه نیستن، کوما-چان!
‫هروقت من داشتم درس می‌خوندم ‫جنابعالی بغل‌دستم در حال بازی کردن بودی!
‫مردم عادی باید برای امتحان‌هاشون خرخونی کنن!
‫"Suffer: به‌ معنی درد کشیدن."
‫"Struggle: تقلا کردن."
‫ولی جدی؛ به‌نظرم که همیشه تمام تلاشتو می‌کنی!
‫ممنون رفیق، ولی هنوزم گیرم.
‫معبد تاکامیمی
‫قسمت ششم
‫کنارم بمان
‫الحق که خفنن! ‫بنازم این فیگورهای موبایل سامورایی گونگم رو...
‫داره به سری معروف Mobile Suit Gundam اشاره می‌کنه.
‫نسخه‌ی معمولیش که همه‌ش می‌گه ‫«بسوزون، بسوزون!»
‫و این حالت تمیز نسخه‌ی محدودم همه‌ش می‌گه ‫«برخیز، از گور برخیز!»
‫اشاره به نوع و حالت اکشن فیگورهاش و همین‌طور ‫دیالوگ‌هایی از سری انیمه
‫اوه، ساعتو ببین!
‫الان‌هاست که کوئیتو برگرده.
‫اخیراً، کوئیتو اینورها پیداش نمی‌شه ‫مگه اینکه مراسمی چیزی باشه.
‫ببخشید، امروز یه‌کم سرم شلوغه.
‫نکنه بالاخره از دستم خسته شد ‫و نمی‌خواد ریختمو ببینه؟!
‫آ... آخه... آخه... احتمالاً ‫هزارتا دلیل برای این کارش وجود داره!
‫وسط مراسم نگیر بخواب!
‫می‌دونی که سهمت روزی یه‌دونه رد بوله!
‫بازم رفتی یه کیت مدل خریدی ‫با اینکه آخرشم هیچکدوم‌شونو سرهم نمی‌کنی؟!
‫کیت مدل: عروسک یا فیگورهایی که در قطعات جدا ‫عرضه می‌شن و باید طبق نقشه‌شون سرهم شن.
‫خب، امروز مثل چی درس می‌خونم!
‫خـ ـ خوش اومدی، کوئیتو!
‫وای، پشمام ریخت دختر!
‫مـ ـ می‌شه یه‌لحظه بیای؟ ‫یه چایی چیزی با هم بخوریم.
‫آه، ببخشید. یه‌کم سرم شلوغه. ‫پس بعداً میام پیشت.
‫عه؟ بـ ـ باشه.
‫مـ ـ می‌دونستم، از دستم خسته شده!
‫یه‌چیزی از کیفش افتاد.
‫معبدی دیگر
‫دستاوردهای آکادمیک
‫معبدی دیگر
‫داره خیانت می‌کنه!
‫ای راهبه‌ی بی‌بندو‌بار!
‫هــا؟!
‫اوه، طلسمم!
‫توضیح بده ببینم! ‫چرا باید طلسم یه معبد دیگه دستت باشه؟!
‫عـ ـ عه، خب، چیزه... آخه اینجا طلسم‌های ‫مرتبط با درس و مدرسه نداریم، پس...
‫کوئیتو، هنوزم تا موقع امتحانات ورودی زمان هست. ‫چرا برای مدرسه‌ت طلسم لازم داشتی؟
‫امتحانام یه‌کم دیگه شروع می‌شن. ‫این‌دفعه خیلی به خودم امیدی ندارم.
‫خـ ـ خب پس... قضیه از این قرار بود؟
‫دیگه مطمئن شده بودم که ‫از دستم کلافه شدی، کوئیتو.
‫بیخیال بابا!
‫آقا عالی! ‫خب پس بریم بازی، کوئیتو!
‫اصلاً گوش کردی چی گفتم؟
‫ریاضی
‫درس خوندن تو هر دوره‌ای سخته.
‫راستی، تو چه‌طوری ژاپنی یاد گرفتی، الدا؟
‫از طریق، چی بهش می‌گن... مدارس معبد بود؟
‫وقتی به اینجا احضار شدم، ‫هنوز چیزی به اسم مدرسه‌ی معبد وجود نداشت؛
‫پس برای شروع، سعی کردم ‫از طریق گوش کردن کلمات رو یاد بگیرم.
‫اون‌ها احتمالاً عصبانین...
‫پس، وقتی سیستم مدارس معبدی راه افتاد، ‫تونستم خوندن و نوشتن هم یاد بگیرم.
‫سخت بود؟
‫آره. بچه‌ها همه‌ش گوش‌هامو می‌کشیدن ‫ و اذیتم می‌کردن.
‫عـ ـ عجب داستانی بوده.
‫ولی هنوزم خوشحالم که شانسشو داشتم ‫درست‌حسابی یاد بگیرم.
‫که‌اینطور، نمی‌دونستم اینقدر برات سخت بوده.
‫راستی، فقط توی ادو حدود ۱۳۰۰ تا مدرسه‌ی معبدی ‫بوده که شامل کوچیک‌ها و بزرگ‌هاشم می‌شده.
‫برای همینه که آدم‌های زیادی توی ادو ‫خوندن و نوشتن بلد بودن.
‫آمار باسوادی مردم ژاپن ‫یکی از بهترین‌های جهان تو زمان خودش بود.
‫ای وای! ‫حواسم به مکالمه‌مون پرت شد!
‫بـ ـ باید درس بخونم، ببخشید! ‫بعداً می‌بینمت، الدا!
‫اوه، اشـ ـ اشکالی نداره.
‫خـیـره.
‫کـ ـ کوئیتو...؟
‫پشمام! ‫هنوزم اینجایی؟!
‫ر-راستش، یه‌چیزی در مورد مدارس معبد بود...
‫که اون موقع نشد بهت بگم.
‫یـ ـ یادت رفت بگی؟
‫حقیقت اینه؛ فقط مدارس منطقه‌ی کیوتو-اوساکا ‫رو اون‌طوری صدا می‌زدن.
‫توی ادو عادت نداشتن به چیزی «یا» اضافه کنن ‫که یه‌جورایی به معنی اتاق بود،
‫یا (اتاق)
‫برای همین از اسم‌هایی مثل ‫«مرکز یادگیری قلم» یا «خوش‌نویسی» استفاده می‌کردن.
‫مرکز یادگیری قلم
‫خوش‌نویسی
‫خب. بـ ـ بعدش چی؟
‫همین.
‫ها؟ همین؟!
‫آ-آره.
‫کـ ـ که‌اینطور، باشه. «خوش‌نویسی»، ها؟ گرفتم.
‫ا-امروز هوا یه‌کم گرم شده.
‫آره واقعاً.
‫تـ ـ توی چنین روزهایی ‫عجیب دلم بستنی شکلاتی‌نعنایی می‌خواد.
‫اوهوم... او-هوم.
‫راستی، راستی! وقتی داشتم قفسه‌ی کتاب‌ها رو مرتب می‌کردم ‫یه‌سری کتاب پیدا کردم که شاید خوشت بیاد.
‫ببین، یه‌ مجله‌ی مُد مال ۲۰ سال پیش!
‫اون‌موقع که هنوز به‌دنیا نیومده بودم!
‫ولی بازم چیزهای نازی داره.
‫می‌گن همیشه چیزهای قدیمی مُد می‌شن.
‫نه، بس کن! ‫باید بشینم درس بخونم!
‫یه‌کمم با من بازی کن، کوئیتو!
‫بچه‌ای مگه؟!
‫می‌دونی، دوست ندارم مردم فکر کنن که کارم ‫به عنوان یه راهبه مانع درس خوندنم می‌شه.
‫به‌زودی یه مراسم بزرگ داریم، پس می‌خوام هرطور شده ‫تمام تلاشمو برای امتحانات بکنم.
‫پـ ـ پس قضیه اینه.
‫متوجه شدی؟
‫آره!
‫در واقع، الان باید سخت درس بخونی ‫تا بتونی بعداً بیشتر با من وقت بگذرونی!
‫همم، فکر کنم درست قضیه رو نگرفتی ‫ولی آره، این‌طوری هم میشه بهش نگاه کرد.
‫بـ ـ باشه! پس منم کمکت می‌کنم، ‫موفق باشی، کوئیتو!
‫کمک می‌کنی؟ ‫می‌خوای واسم کاری کنی؟
‫می‌رم ساکت توی معبد اصلی می‌شینم، ‫و یه‌مدتی رو تنهایی سر می‌کنم!
‫کارت درسته!
‫دیکشنری ژاپنی
‫لعنتی...
‫چـ ـ چه‌قدر اینجا به‌هم‌ریخته شده.
‫بهتره یه‌کم مرتبش کنم.
‫هـ ـ همین‌طوری یه ساعت گذشت!
‫اوه نه، بدبخت شدم! ‫باید بخونم، مثل چی باید بخونم!
‫اوه، هیما-چان پیام داده.
‫یولده-ساما چه نـــازه!
‫حالا که گوشی رو گرفتم دستم، ‫برم سریع یه دوری هم تو اینستا بزنم.
‫عکس‌هاش چه‌قدر خوب شدن. ‫این کویماری ایسوزو-چانه پس، ها...؟
‫یـ ـ یه ساعت دیگه هم پرید؟!
‫باید تمرکز کنم! ‫زمان همین‌طوری داره از دستم در می‌ره...
‫این‌جور موقع‌هاست که ‫دلم می‌خواست یکی بود باهاش درس بخونم.
‫تکمیلی
‫تاریخ ژاپنی B
‫کتابچه‌ای برای یادداشت برداری
‫نسخه‌ی اصلاح‌شده
‫فهمیدم!
‫امیدوارم کوئیتو سخت تلاش کنه.
‫الدا!
‫زهـ ـ زهره‌ترک شدم، کوئیتو! ‫درس خوندنت تموم شد؟
‫نه! در واقع، فکر کردم اگه یه‌وقت سؤالی در مورد ‫تاریخ ژاپن داشتم، می‌تونم از تو کمک بگیرم!
‫تو تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو هستی؛ ‫کسی که تاریخ کشور رو با چشم‌های خودش دیده!
‫قطعاً این‌طوری می‌تونم توی تاریخ ژاپن ‫بالاترین نمره رو بگیرم!
‫کـ ـ که‌اینطور، درسته؛ احتمالاً بتونم در ‫مورد تاریخ ژاپن بهت کمک کنم.
‫دیدی گفتم؟! ‫اینجا یه سؤال هست که توش گیر کردم!
‫بذار ببینم...
‫در بخش ارباب‌های فئودالی دوره‌ی شوگان ادو،
‫ارباب‌های فئودالی که بعد از نبرد سکیگاهارا ‫پیرو خاندان توکوگاوا شدن، چه کسانی بودن؟
‫ارباب‌های فئودالی توزاما.
‫عالی، زدی تو خال!
‫چی شده؟
‫اون‌موقع خیلی سختی کشیدم.
‫از وقتی که ایه‌یاسو-کون احضارم کرد، ‫هیچ‌وقت نتونستم با اهالی توزاما کنار بیام.
‫خیلی اوضاع ناجوری بود.
‫کـ ـ که‌اینطور، حسابی سختی کشیدی پس.
‫خـ ـ خب حالا، خودتو جمع کن، ‫که بریم سراغ سؤال بعدی!
‫نام کشتی هلندی‌ای که سال ۱۶۰۰ ‫که در ساحل بونگو به گل نشست چی بود؟
‫لیفده.
‫درسته! ‫دست‌خوش، الدا!
‫اون موقع‌هم خیلی سختی کشیدم.
‫اون مشاورهای تجاری خارجی؛ یان-کون و ویلیام-کون ‫همیشه به زبون خارجی باهام حرف می‌زدن...
‫اصلاً نمی‌فهمیدم دارن چی می‌گن، ‫و خیلی اوضاع ناجوری بود.
‫در سال ۱۸۶۷، اسم رویدادی که در آن مردم ‫با شور و شادی به‌صورت گروهی می‌رقصیدن، چی بود؟
‫اِجانای‌کا.
‫اِجانای‌کا یا چرا که نه؟ مراسمی بود که مردم با هدف اعتراضات ‫سیاسی-اجتماعی در آن به‌صورت گروهی به رقص و پایکوبی ‫مشغول می‌شدن.
‫اون موقع‌هم حسابی سختی کشیدم.
‫توی رقص گروهی افتضاح بودم، ‫و حسابی اوضاع ناجـ ـ
‫تاریخ ژاپنتم که پر از اوضاع ناجور بوده!
‫آخه، کلی داستان بی‌معنی داری، ‫که اصلاً نمی‌دونم باید چه انتظاری داشته باشم!
‫انگار چاره‌ای نیست و باید مثل آدم بشینم درس بخونم!
‫مرسی که کمک کردی.
‫مـ ـ موفق باشی، کوئیتو.
‫باشه...
‫اوضاع پسه، کاملاً انگیزه‌شو از دست داده.
‫کوئیتو راهبه‌ی منه. ‫باید یه‌جوری بهش انگیزه بدم!
‫شاید... یه‌چیزی بهش بگم؟
‫فـ ـ فهمیدم! اگه نمره‌ی خوبی بگیری، ‫یه سوشی مشتی مهمونت می‌کنم!
‫کوئیتو؟
‫ناموساً؟
‫اوه. پول‌هامو خرج کنم... که خالیِ خالی می‌شم.
‫سوشی
‫سوشی، سوشی، سوشی، سوشی، سوشی...
‫اوه، خدایا... دعا می‌کنم کوئیتو این امتحانو گند بزنه.
‫دعاهای ملتمسانه‌ی الدا مثل یه حباب ترکیدن، ‫و کوئیتو نمره‌ی خیلی خوبی گرفت.
‫سوکیشیما، شهر چوئو، توکیو.
‫معبد تاکامیمی؛ بیش از ۴۰۰ سال قدمت داره ‫و از دوره‌ی ادو پابرجاست.
‫الهه‌ای که از دنیایی دیگه به این معبد احضار شد ‫یه الف منزوی و فراری از اجتماع‌ـه.
‫گفتن مراسم دو ساعت بعد از طلوع آفتابه. ‫هوا هم صاف صافه.
‫امیدوارم نمای خوبی از فوجی-سان ببینیم.
‫فوجی-سان: نامی که برای کوه فوجی به کار می‌برن.
‫اوهوم.
‫حرف بزن ببینم چته!
‫حـ ـ‌حالت خوبه، الدا؟
‫این‌قدر اضطراب داشتم که ‫دو سه روزه نتونستم بخوابم...
‫امروز مراسم شینتوـه که هر ۵۰ سال یه‌بار برگزار می‌شه! ‫نبینم دپرس باشی، زود باش!
‫هیچ‌وقت از جاهای بلند خوشم نیومد...
‫حالا چرا من باید راننده‌تون باشم؟
‫با تاکسی هم می‌تونستید تا اسکای‌تری برید، نه؟
‫Skytree: بزرگ‌ترین برج مخابراتی جهان واقع در توکیو
‫بودن تو همچین جای کوچیکی با آدم‌هایی ‫که نمی‌شناسم، نفسم رو بند میاره.
‫یه‌کم رو خودت کار کن! ‫خیر سرت ۶۲۱ سالته دیگه!
‫امروز مراسم بزرگیه که هر ۵۰ سال یه‌بار برگزار می‌شه.
‫بالای بلندترین نقطه‌ی توکیو روبه فوجی-سان می‌ایستیم ‫و دعا می‌کنیم که ارباب توکوگاوا ایه‌یاسو ازمون محافظت کنه؛
‫بهش می‌گن مراسم پرستش کوه فوجی از راه دور.
‫بـ ـ بیرون ترسناکه! ‫و جاهای بلند حتی ترسناک‌ترن!
‫ای خدا، خفه‌خون بگیر!
‫خب، اون بالا موفق باشین.
‫حله. ممنون، آکانه-چان!
‫مـ ـ منم با خودت ببر!
‫مامانم میاد که ببرتت خونه.
‫آکـــانـــه!
‫از این‌طرف
‫خوش آمدید
‫تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو-ساما
‫انگار باید از اینور بریم!
‫فکر کنم کارکنان اینجا ‫این‌ها رو برامون نصب کردن.
‫بیا بریم، الدا!
‫آخ‌جون! اولین باره که می‌رم بالای اسکای‌تری! ‫دل تو دلم نیست!
‫اینجا... مرکز خریده؟
‫مرکز خرید که هست، ولی بهش می‌گن شهرِ اسکای‌تریِ توکیو.
‫کلی مغازه‌ی باحال این اطراف هست.
‫قبلاً یه‌بار با کوما-چان اومدم اینجا.
‫ولی بازم تا بالاش نرفتی؟ ‫تو دیگه چرا؟ نکنه تو هم از ارتفاع می‌ترسی، کوئیتو؟
‫نه بابا. چون پول نداشتم نتونستم برم رصدخونه رو ببینم.
‫کاریش نمی‌شد کرد، ‫پس پنج‌تا کرپ خوردیم و رفتیم خونه.
‫می‌تونستی پول کرپ‌ها رو بدی بری اون بالا.
‫قول بده در موردش حرف نزنی.
‫ولی می‌دونی، خوشحالم که به‌خاطر مراسم ‫می‌تونیم بریم بالای اسکای‌تری.
‫شـ ـ‌شنیدم که بعضی از مردم سوکیشیما ‫هم اینجا هستن.
‫کیکوجیرو ازشون خواسته بود که سنگ تموم بذارن، ‫و اون‌ها هم با خوشحالی قبول کردن.
‫عه، ماشالا پدربزرگ.
‫نیازی نبود کیکوجیرو این‌همه به‌زحمت بیفته...
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫آ-آخه...
‫پل و محله‌ی تجاری معروفی به همین نام در چوئو وجود دارد. ساخت ‫این پل در سال ۱۶۰۳ تکمیل شد و در سال ۱۹۱۱ بازسازی شد.
‫تو دوره‌ی ادو، حتی از روی پل نیهومباشی هم ‫می‌شد فوجی-سان رو دید؛
‫ولی الان دورش شده پر از ساختمون.
‫عه؛ پس توی نیهومباشی هم چنین مراسمی داشتید؟
‫نه. از اونجایی که بلندترین ساختمون اون‌موقع ‫قلعه‌ی ادو بود؛ اونجا برگزارش می‌کردیم.
‫موبایل سامورایی گونگم
‫۱۸ متر ارتفاع
‫۶۰ متر ارتفاع داشت و خیلی هم ترسناک بود...
‫قلعه‌ی ادو
‫۶۰ متر ارتفاع
‫تو دوره‌ی میجی؛ توی ساختمون ریونکاکو توی آساکوسا برگزار می‌شد، ‫و چون یه‌کم ارتفاع کم‌تری داشت خیالم راحت بود...
‫ساختمان ریونکاکو
‫۵۲ متر ارتفاع
‫از اون موقع؛ ساختمون‌ها هی بلندتر می‌شدن و ‫اسکای‌تری ترسناکی که الان ازش استفاده می‌کنیم هم ۶۳۴ متره!
‫اسکای‌تری توکیو
‫۶۳۴ متر ارتفاع
‫فقط همون رصدخونه‌ای که الان داریم می‌ریم ‫۴۵۰ متر ارتفاع داره!
‫رصدخانه
‫۴۵۰ متر ارتفاع
‫هرچی می‌ریم جلوتر مرتفع‌تر می‌شن! ‫آخه چرا آدم‌ها این‌قدر ساختمون‌های بلندبلند می‌سازن؟!
‫لازم نکرده تو یکی از کار آدم‌ها شکایت کنی!
‫نوشته بود؛ می‌تونیم با آسانسور تا رصدخونه بریم.
‫چه‌قدر خوشگله!
‫لرزیدن
‫حالت خوبه؟ واقعاً از ارتفاع بدت میاد، نه؟
‫او-هوم... قبلاً یه‌بار از بانجی‌جامپ یه سلبریتی ‫تو تلویزیون غش کردم.
‫خوبه حداقل همیشه همین‌طوری.
‫چه‌طوره به یه‌چیز شاد فکر کنی؟
‫سـ ـ سعی‌مو می‌کنم...
‫شهر اسکای‌تری باید خوب باشه...
‫خوبه.
‫کاش فروشگاه مدل‌های پلاستیکی هم داشته باشن.
‫ها؟ خـ ـ خب، نمی‌دونم... شاید داشته باشن...
‫باید حتماً یه فروشگاه مدل پلاستیکی بسازن.
‫مدل‌های پلاستیکی ژاپنی به‌خاطر کیفیت ‫فوق‌العاده‌شون توی جهان تکن.
‫توی مکان‌های توریستی مثل شهر اسکای‌تری توکیو ‫که این‌قدر متقاضی ورودی داره،
‫قطعاً باید یه فروشگاه مدل پلاستیکی بسازن.
‫مشتری محصولاتش هم فقط اوتاکوها نیستن،
‫بلکه ارزش اینو دارن به‌عنوان نسل جدید ‫صنایع دستی ژاپنی شناخته بشن...
‫باشه بابا! فهمیدم، آروم باش!
‫ولی برام سؤاله، چرا روبه فوجی-سان دعا می‌کنیم؟ ‫ارباب ایه‌یاسو که توی قلعه‌ی ادو بود، مگه‌نه؟
‫نه، ایه‌یاسو-کون همیشه توی قلعه نبود. ‫بیشتر وقتشو توی قلعه‌ی سونپو می‌گذروند.
‫قلعه‌ای واقع در ایالت شیزوئوکا که توسط ‫توکوگاوا ایه‌یاسو ساخته شده بود.
‫از اونجا به‌راحتی می‌شد فوجی-سان رو دید.
‫قلعه‌ی سونپو
‫اوه، نمی‌دونستم.
‫وقتی جوون‌تر بود بیشتر وقتشو توی سوروگا بود... ‫به‌نظر می‌رسید وقتشو بیشتر توی شیزوئوکای امروزی می‌گذروند،
‫سوروگا: یکی از استان‌های قدیم ژاپن که امروزه ‫به‌عنوان بخش مرکزی استان شیزوئوکا شناخته می‌شه.
‫و وابستگی زیادی هم به فوجی-سان داشت.
‫شاید دلیل اینکه دولتشو توی ادو واقع کرد هم همین بود، ‫که بتونه راحت فوجی-سان رو از اونجا ببینه.
‫هرچند، نمی‌دونم واقعاً هدفش چی بود؛
‫ولی، هروقت فوجی-سان رو می‌بینم ‫به‌دلایلی یاد ایه‌یاسو-کون میفتم.
‫مردم ادو هم عاشق اون کوه بودن. ‫هرجا رو نگاه می‌کردی فوجیزوکا به‌چشم می‌خورد.
‫فوجیزوکا؟
‫تپه‌های کوچکی که به‌یاد فوجی-سان ‫اطراف شهر می‌ساختن.
‫تو دوره‌ی ادو رفتن به‌طرف فوجی-سان ‫کار خیلی سختی بود؛
‫پس‌ به‌جاش فوجیزوکاها رو عبادت می‌کردن.
‫شاید منم فوجیزوکای خودمو بسازم... ‫تا دیگه لازم نباشه همچین جاهای بلندی بیام.
‫اگه همچین کاری کنی ارباب ایه‌یاسو ‫از دستت عصبانی نمی‌شه؟
‫راستی، چرا حروفی انتخاب کردن که معنیش ‫می‌شه «کوه فراوانی»؛
‫ولی نوشتارش می‌شه کوه فوجی؟
‫آخه هیچ جلوه‌ای هم از رشد پوشش گیاهی نداره.
‫یه بحثی هست که می‌گه اسم فوجی-سان ‫ریشه در افسانه‌ی شاه‌دخت کاگویا داره.
‫شاه‌دخت کاگویا؟ همون افسانه‌ی محلی؟
‫داستان
‫‫بامبو بُر
‫داستان بامبو بُر ‫تو دوره‌ی هیان نوشته شد.
‫اون داستانی که تو می‌شناسی ‫شاید نسخه‌ی کوتاه و ویرایش شده‌ش باشه.
‫آخرش، شاه‌دخت کاگویا برگشت به ماه، درسته؟
‫وقتی با معشوقه‌ش خداحافظی کرد، بهش اکسیری ‫برای جاودانگی و جوانی ابدی داد.
‫جاودانی و جوانی ابدی...
‫هرچند، همین‌طور که ناراحت و درهم‌شکسته بود ‫به‌سمت قله‌ی بلندترین کوه‌ ژاپن رفت،
‫و اون اکسیر رو سوزوند.
‫بعدش، اون کوه با جاودانگی و جوانی ابدی یکی شد...
‫«فو-شی-یاما»... و بعد از اون ‫بهش گفتن «فوجیاما».
‫بعضی وقت‌ها الدا این شکلی می‌شه ‫و یه لبخندی می‌زنه؛
‫واقعاً از این حالت چهره‌ش خوشم نمیاد.
‫خوش آمدید
‫تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو-ساما
‫تقریباً به بلندترین نقطه رسیدید
‫ببین، تقریباً به بلندترین نقطه رسیدیم!
‫تو می‌تونی، الدا!
‫او-هوم...
‫امیدوارم که بتونیم قشنگ فوجی-سان رو ببینیم.
‫دستمو بگیر، الدا! ‫بعدش دیگه از بلندی نمی‌ترسی، باشه؟
‫نه‌خیرم، هنوزم می‌ترسم.
‫می‌دونی که، این‌طوری فقط دوتایی میفتیم پایین؟
‫چرا باید فکر کنی که میفتیم پایین؟
‫خب پس، می‌خوای تکی بری؟
‫و-ولی، حالا که فکرشو می‌کنم، ‫لطفاً دستمو بگیر!
‫باشه!
‫خوش آمدید
‫تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو-ساما
‫یک قدم دیگه تا بلندترین نقطه
‫ورودی معبد مقدس از اینجا شروع می‌شه
‫رسیدیم!
‫جلومون بلندترین نقطه‌ی توکیو‌ـه!
‫خـ ـ خیلی اومدیم بالا! ‫الان رسماً تو آسمونیم!
‫معبد مقدس
‫که‌اینطور. جلومون معبد مقدسه... ‫من نمی‌تونم وارد شم.
‫نمی‌تونم تا آخرش با الدا برم.
‫تا همینجا می‌تونستم بیام، ‫موفق باشی، ال...
‫ها؟ هـــا؟!
‫هی... صـ ـ‌صبر کن، الدا! ‫راهبه‌ها نمی‌تونن وارد معبد شن...
‫مشکلی نیست.
‫فقط یه‌کم دیگه باهام بمون.
‫مـ ـ می‌ترسم تنها برم. ‫اگه بیفتیم، حداقل باهم میفتیم، نه؟
‫گفتم که، قرار نیست بیفتیم!
‫دعا می‌کنم الدا دیگه هیچ‌وقت ‫صورت الدا رو اون‌شکلی نبینم.
‫بالاخره می‌تونم به ایه‌یاسو-کون معرفیت کنم.
‫دعا می‌کنم الدا همیشه سالم‌وسلامت باشه!
‫مـ ـ منم دعا می‌کنم کوئیتو هرروز شاد باشه.
‫دعا می‌کنم که حتی اگه فیگورهای گرونی که ماه آینده میان ‫رو خریدم، کوئیتو از دستم عصبانی نشه.
‫منم دعا می‌کنم الدا دست از این ولخرجی‌هاش برداره ‫و تا صبح نشینه پای بازی!
‫د-دعا می‌کنم کوئیتو یه‌کم باهام مهربون‌تر باشه!
‫منم دعا می‌کنم الدا یه‌کم موقع ‫اجرای مراسم‌ها جدی‌تر باشه!
‫منم دعا می‌کنم کوئیتو این‌قدر بهم نگه برو بیرون!
‫منم دعا می‌کنم الدا دست از هیکیکوموری بودن برداره!
‫و یک‌بار دیگه طلوع صبح توکیو از راه رسید.
‫مترجم: Dawn ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه‌لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir