‫سوکیشیما، شهر چوئو، توکیو.
‫معبد تاکامیمی؛ بیش از ۴۰۰ سال قدمت داره ‫و از دوره‌ی ادو پابرجاست.
‫پس این همون آب‌های آبی معروف اوکیناواست...
‫چه‌قدر آرامش‌بخشه.
‫اوه، از اینجا می‌تونیم به خیابون ‫کوکوسایدوری هم بریم، نه...؟
‫اون بستنی «بلو سِیل‌»ـه؟ خوش‌مزه به‌نظر می‌رسه.
‫بلو سیل یا Blue Seal یه برند معروف بستنی در ژاپنه ‫گه اینجا اسمش تغییر کرده.
‫کوئیتو، تو چه طعمی‌شو می‌خوای؟
‫از اونجایی که این‌همه زحمت کشیدیم ‫تا اوکیناوا اومدیم... طعم شربت پشن‌فروت لطفاً.
‫پس شاید منم طعم ‫سیب‌زمینی شیرین‌شو امتحان کنم!
‫سیب‌زمینی شیرین یا سیب‌زمینی هندی ‫که داخلش صورتی رنگه.
‫این بازی تظاهر به مسافرت دیگه داره ‫حالمو به‌هم می‌زنه، جمعش کن.
‫الهه‌ای که از دنیایی دیگه به این معبد احضار شد ‫یه الف منزوی و فراری از اجتماع‌ـه.
‫بهت که گفتم، الان وقت این‌ کارها نیست!
‫بدبخت شدیم، ساعت ۲ شد!
‫هاه؟ مگه امروز کاری چیزی داشتیم؟
‫قراره برامون از اوساکا مهمون بیاد.
‫پدربزرگ کار فوری براش پیش اومد و باید می‌رفت، ‫پس من باید حواسم بهشون باشه.
‫کویوزو هم اینجا نیست، ‫روت حساب می‌کنم که سنگرو حفظ کنی، الدا.
‫او-اوساکا؟ نکنه منظورش...
‫قسمت چهارم
‫نبرد الفی
تمام ادوار
‫همین‌ها باید کافی باشه.
‫از اونجایی که مهمون‌های پدربزرگ هستن، ‫باید حواسم باشه یه‌وقت بهشون بی‌احترامی نکنم.
یعنی گم‌شده؟
‫چی شده، مامانتو گم کردی؟
‫اون گوش‌های دراز...
‫چـ ـ چی...؟ کـ ـ کی این اتفاق افتاد؟
‫هیماواری ولم کرد رفت!
‫و این خیابون هم یه بوی سس خیلی نابی می‌ده!
‫حالا هم دلم برای خونه‌مون تنگ شده.
‫خودشه، شکی توش نیست؛ ‫یه ارتباطی با الدا داره.
‫پس یعنی...
‫می‌گم، من توی معبد تاکامیمی کار می‌کنم.
‫هاه؟ ناموساً؟
‫معبد تاکامیمی
‫قراره از اوساکا مهمون بیاد...
‫کنجکاو شدم...
‫نکنه اون‌ها باشن؟
‫مـ ـ می‌بخشی!
‫این نوع حرف زدن...
‫شبیه یکی از اهالی منطقه‌ی کانسای بود ‫که سعی داشت بگه؛ «ببخشید»!
‫می‌دونستم خودتی، هیرومیمی هیمه-نو-میکوتو!
‫نه؛ یولـ...
‫...ده.
‫این دیگه کیه؟
‫هیماواری!
‫د لامصب چرا غیبت زد؟!
‫تو بودی که غیبت زد!
‫مگه همیشه بت می‌گم سرخود جایی نری ‫وگرنه گم می‌شی؟!
‫مسیریابیت همیشه‌ی خدا تو دیواره!
‫اینطورم نیس!
‫پس چه‌طوره؟
‫بگذریم، خوشحالم که همدیگه‌رو پیدا کردید.
‫الهه‌ی من حسابی اسباب زحمت‌تون شد.
‫هیرومیمی هیمه-نو-میکوتو
‫نام واقعی: یولده‌لیلا لیلا فنومنئا
‫این هیرومیمی هیمه-نو-میکوتو از معبد هیرومیمی‌ـه.
‫منم راهبه‌ش، هیماواری کوهیناتا ـم.
‫‫۱۵ ـمین راهبه‌ی معبد هیرومیمی
‫هیماواری کوهیناتا، ۱۶ ساله
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم. ‫منم کوئیتو کوگانه؛ راهبه‌ی معبد تاکامیمی هستم.
‫کوئیتو چه دختر نازیه، هیماواری! ‫حتی گذاشت بستنی هم بزنم!
‫می‌دونی که؛ اگه نمی‌گرفتم اشکت دم مشکت بود.
‫اشکش دم مشکش بود، ها؟ ‫بنده‌نوازی کردید.
‫اوه، پس می‌تونی همچین حرف‌هایی بزنی.
‫پـ ـ پس اون مهمون تو بودی، یولده...
‫برای کسی که همیشه مسیریابیش افتضاح بود انگار خوب راه افتادی، نه؟
‫این‌قدر پشت من قایم نشو.
‫۲۰۰ سالی شده، نه الدا؟ انگاری هنوزم ‫همون بچه خونگی‌ای هستی که بودی!
‫ولم کن برم.
‫می‌گم، تو و یولده-ساما چه‌جور رابطه‌ای دارید؟
‫او-اونم یه الفه که دقیقاً هم‌زمان با من ‫به این دنیا احضار شد.
‫هیده‌یوشی تویوتومی یکی از ۳ رهبر بزرگ ‫متحدکننده‌ی ژاپن در کنار ایه‌یاسو بود.
‫من توسط توکوگاوا ایه‌یاسو احضار شدم، ‫و یولده هم توسط هیده‌یوشی تویوتومی.
‫شرق
‫غرب
‫پس بیشتر انگار رقیب‌ همدیگه بودید، نه؟
‫یـ ـ یه‌کم پیچیده‌تر از این‌هاست، ولی گمونم همین‌ باشه. ‫یولده همیشه سر هرچی دستم می‌ندازه.
‫هی الدا! با قطار سریع‌السیر تا اینجا اومدم! ‫تا حالا سوارشون شدی؟ ها؟ هاه؟!
‫همیشه همین مدلی حرف می‌زنه.
‫قراره پاره‌مون کنه!
بگذریم... یولده، نکنه که؟
‫دلیلی که این‌همه راه کوبیدی تا اینجا اومدی اینه که، ‫می‌خواستی قضیه‌ی رینگ‌بری بیورلینگ رو حل‌وفصل کنیم، نه؟
‫گل گفتی.
‫نبرد شاخ‌به‌شاخ نهایی که بین قبایل الفی ‫نسل‌به‌نسل چرخیده؛ رینگ‌بری بیورلینگ!
‫بالاخره زمانش شده که برنده‌ی این نبرد ‫چهارصدو‌خرده‌ای ساله‌ی...
‫رینگ‌بری بیورلینگو مشخص کنیم!
‫نمی‌دونستم الدا این‌قدر خودش رو وقف ‫رقابت‌های لینگ‌بری... نه رینگ‌بلی...
‫اه. لین... بیـ... اصلاً چی بود؟!
‫رینگ‌بری بیورلینگ
‫مساوی شد، ها؟ ‫پس سرجمع این می‌شه ۳۹۹ ـمین...
‫هنوز تموم نشده!
‫وایسا بینم، این که همون دوز خودمونه!
‫دقیقاً. اسمش خفنه، ‫ولی تهش همون دوز خودمونه.
‫رینگ‌بری بیورلینگ
‫بد جونوری هستی، نتونستم اون دیوار ‫آهنیتو خردو‌خاک‌شیر کنم.
‫تحمل حملات سنگینت کار آسونی نبود.
‫می‌گم، این بازی همچین ربطی به ‫حمله و دفاع و این‌چیزها نداره‌ها.
‫اگه هیچ‌کدوم‌تون اشتباهی نکنید، ‫نتیجه‌‌ی بازی همیشه مساوی می‌شه.
‫ها؟!
‫جان؟ اینم نمی‌دونستید؟! شرمنده!
‫و-و تو چی هیماواری؟ خبر داشتی؟!
‫به‌جّدم که بی‌خبر بودم.
‫می‌دونستم! ‫اگه می‌دونستی که مثل چی می‌گفتی!
‫معلومه که می‌گفتم.
‫کاملاً باخبر بود.
‫گوش کن، یولده؛ این بازی دوزت با الدا-ساما ‫دیگه فقط مسئله‌ی برد و باخت نیست.
‫ها؟
‫وقتی به اون‌همه زمانی که توی ‫رقابت شدید گیر کرده بودید نگاه کنی...
‫ببین! این بازی دوز تبدیل به چاشنی ‫دوستی برای شما دوتا شده!
‫پشمام،‌هیماواری! کارت درسته!
‫خودشه، چاشنی دوستی!
‫بگذریم، یولده-ساما چه نازه.
‫راهبه‌ش کوهیناتا خوب بلده چه‌طوری ‫مکالمه‌هاشو ببره تو جاده خاکی.
‫یه‌کمی تپق زد، ولی تأثیرگذار بود.
‫نمی‌دونستم الف‌ها هم می‌رن مسافرت و تفریح.
‫البته که، من دیگه به این طبیعت انزواطلبی ‫الدا عادت کردم.
‫من عاشق سفرم! ‫با اینکه یه‌دیقه‌ست اومدم توکیو ولی خوش گذشته!
‫یولده از اون‌هاست که نمی‌تونه یه‌جا آروم بگیره، ‫پس باید دائم در سفر باشیم.
‫اوه، راستی. یادم رفت سوغاتی‌هاتون رو بدم.
‫امیدوارم که ازشون لذت ببرید.
‫وای، ممنونم!
‫نـ ـ نـ ـ نـ ـ نـ ـ نون گوشت خوک از ۵۵۱! ‫یه‌عمری می‌خواستم امتحانشون کنم!
‫منم همین‌طور! ‫این فروشگاه فقط توی منطقه‌ی کانسای‌ـه!
‫اونور، بهشون می‌گیم «رولت گراز».
‫می‌دونستی، کوئیتو؟ توی منطقه‌ی کانسای ‫به اینا می‌گیم «کوداریمونو»!
‫اوه، واقعاً؟ کوداریمونو، ها؟
‫کیوتو یه‌زمانی مرکز فرهنگ بوده، ‫و اوساکا هم به آشپزخونه‌ی کشور معروف بوده.
‫دراصل، توی منطقه‌ی کیوتو-اوساکا،
‫چند شهر متشکل از تاجرهای بزرگ بودن که ‫از مهارت‌هاشون توی دربار امپراطوری استفاده می‌کردن.
‫الکل-کوداری
‫شکلات-کوداری
‫برنج-کوداری
‫برای همینه که تمام چیزهایی که از ‫کیوتو و اوساکا میان و کیفیت بالایی دارن،
‫و توی ادو و ژاپن پخش می‌شدن ‫به «کوداریمونو» معروف شدن.
‫ولی یولده، این‌ها «کوداریمونو» نیستن، ‫بهشون می‌گن «میبوتسو».
‫ها؟
‫«کوداریمونو» یه روش رسمی برای بیانه،
‫و حتی دیگه به‌ چیزهایی که از خارج منطقه‌ی ‫کیوتو-اوسکا میان هم گفته می‌شه.
‫فروشگاه ۵۵۱ فقط مختص به منطقه‌ی ‫کیوتو-اوساکا، یا یه تخصص محلیه.
‫میبوتسو
‫راستی، به چیزهایی هم که به منطقه‌ی ‫کیوتو-اوساکا ارسال می‌شدن می‌‌گن «نوبوسه‌مونو».
‫و به چیزهایی هم که از اطراف به ادو ‫ارسال می‌شدن می‌گن «جیماواری‌مونو...».
‫جان؟!
‫ایـ ـ این‌ها «کوداریمونو» نیستن؟ ‫یـ ـ یعنی اشتباه کردم؟
‫الدا از من باهوش‌تره! ‫حتی با اینکه من اینجا خواهر بزرگه‌م!
‫من باید خواهر خفنه باشم!
‫یولده ۶۲۲ سالشه
‫عه؟! یولده-ساما از تو بزرگ‌تره؟
‫فقط یه‌سال.
‫الدا ۶۲۱ سالشه
‫برای همینه که سعی داره ‫توی همه‌چیز از من بهتر باشه.
‫آه! این یعنی تو برنده شدی، نه؟ ‫شدم صفر برد، یه باخت و ۳۹۹ تا مساوی!
‫بـ ـ باختم!
‫یـ... یولده-ساما، یه‌کم خوراکی بخورید، باشه؟
‫مـ ـ می‌گم، یولده...
‫امـ ـ امروز بی‌خبر پاشدی اومدی اینجا ‫و همین کلی سورپرایزم کرد،
‫و شاید برای همین تونستم شکستت بدم... پس، عه...
‫حالا منم یه باخت دارم و دوباره مساوی شدیم.
‫حق نواختی...
‫حق نواختی!
‫خوش‌به‌حالت، یولده.
‫پس چی!
‫این حالتت رو دوست دارم، الدا. ‫امروز مثل یه خواهر بزرگ‌تر رفتار کردی.
‫خب، بگذریم؛ همین‌طوری یه توک‌پا اومده ‫بودم ببینمت، الدا.
‫جان؟
‫همیشه ازت
‫حمایت می‌کنم
‫داریم می‌ریم به توکیو دُم که ‫کنسرت مورد علاقه‌مو ببینم!
‫توکیو دُم یا ورزشگاه توکیو ‫محلی که کنسرت‌ها و مراسم‌های ‫مهم در آن برگزار می‌شود.
‫خب، ما رفتیم!
‫شرمنده مزاحم شدیم!
‫هیماواری، اگه زود نرسیم چیزمیزها‌شونو ‫از دست می‌دیم!
‫راست می‌گی. زود راه بیفت، یولده!
‫حـ ـ حالا می‌فهمی از دست اون الف چی می‌کشم، نه؟
‫آره.
‫پدربزرگ فلنگو بست، چون نمی‌خواست ‫یولده-ساما رو ببینه، ها؟
‫ولی... خوشحال شدم که دیدم ‫الدا یه‌کم نسبت به‌ همیشه متفاوت رفتار کرد.
‫چی شده؟
‫اوه، هیچی.
‫معبد
‫تاکامیمی
‫یه‌کم بعد، آدرس ایمیل هیماواری رو ازش گرفتم.
‫کوئیتو-چان!
‫بابت مهمان‌نوازی دیروزت ممنونم!!!!!
‫خیلی بهم خوش گذشت و خوشحالم
‫ که دیدمت!!!!!!
‫ما راهبه‌ها باید هوای
‫هـمـدیـگه‌رو
‫داشته باشیم. دفعه‌ی بعد بیا یه‌کم شیرینی بزنیم.
‫«کوئیو-چان، بابت مهمان‌نوازی‌ دیروزتون ممنونم! ‫خیلی بهم خوش گذشت و خوشحالم که دیدمت.»
‫«ما راهبه‌ها باید هوای همو داشته باشیم. ‫دفعه‌ی بعد بیا یه‌کم شیرینی بزنیم.»
‫هیما-چان، این پیام‌هات اصلاً شبیه خودت نیستن.
‫ممنون که امروز قدم‌رنجه فرمودید.
‫لطفاً توی راه برگشت مراقب باشید.
‫ممنون، کوئیتو-چان. ‫به تاکامیمی-ساما سلام برسون!
‫دیدن تاکامیمی-ساما برای این یکی ‫بچه‌م هم باعث شد خیالم راحت شه.
‫خسته نباشی، الدا.
‫می‌ریم استراحت کنیم، یه‌کم چای می‌خوای؟
‫آ-آره. امـ ـ امروز سه‌تا بچه دیدم که اولین زیارت ‫معبدشون رو انجام دادن و خسته شدم.
‫حتی از بچه‌ها هم می‌ترسی، نه؟ واقعاً که.
‫اوه، امروز عصر با کوما-چان می‌رم بیرون.
‫عه؟ هوی!
‫ها؟
‫چی؟
‫ا-الان چی گفتی...
‫عه-عه-عه... هوی!
‫فـ ـ فکر کنم یه‌کم سرما خوردم.
‫اوه، این الان عطسه بود؟
‫عــــه-هوی!
‫پکیج
‫سرماخوردگی
‫تب‌بُر
‫عــه-هوی!
‫یه سرماخوردگی ساده‌ست.
‫داروهاتو بخوری و استراحت کنی، ‫زود خوب می‌شی.
‫کـ ـ کائورو کجاست؟ دلم می‌خواد پیشم باشه.
‫مامانم بازنشست شده؛ ‫کلینیک ساساکی هم سپردن دست من.
‫بـ ـ بهش زنگ بزن. کائورو رو می‌خوام!
‫از تو خوشم نمیاد، آکانه! خیلی ترسناکی!
‫از این به‌بعد معاینات دوره‌ایت رو هم ‫خودم انجام می‌دم.
‫ نــمــی‌خــوام! عه-هوی!
‫خوشحالم که جدی نیست، ولی امیدوارم ‫به بچه‌هایی که اومدن معبد سرما نداده باشی.
‫در مورد اون نگران نباش. ‫انسان‌ها از الف‌ها سرماخوردگی نمی‌گیرن.
‫عه، جدی؟ پس یعنی این سرماخوردگی...
‫یولده-ساما هم افتاده تو تخت.
‫همین... همین فکرو می‌کردم. ‫احتمالاً منم از یولده گرفتم.
‫خب، تاکامیمی-ساما، دست‌تو زود بیار بیرون.
‫ها؟
‫نـ ـ نمی‌خوام سوزن بزنم! از آمپول متنفرم!
‫نه، نه، نه!
‫کوئیتو، بیا کمک!
‫خدایا.
‫بس کن! مـ ـ می‌دونین که من یه موجود والام!
‫اگه این‌کارو بکنین، هـ ـ هرچی بلای الهی‌ـه ‫به سرتون نازل می‌کنم!
‫تاکامیمی-ساما، هیچ قدرت الهی‌ای نداری، مگه‌نه؟ ‫چه‌طوری می‌خوای بلای الهی سرمون نازل کنی؟
‫کلی فحش و دری‌وری توی اینترنت ‫در مورد بیمارستانت می‌نویسم!
‫قانون کیفری ماده‌ی ۲۲۳
‫تهمت
‫و ممانعت
‫در کسب‌وکار
‫خفه بمیر!
‫آکانه-چان چه‌قدر خفن شده.
‫سر کارش مثل یه خانم بالغ سخت کار می‌کنه!
‫همیشه درس‌خون بود، ولی از وقتی ‫که لنز می‌ذاره استایلش کلاً عوض شده.
‫وقتی بچه بود چه‌قدر ناز بود...
‫یه‌ذره ادب داشته باش.
‫خیلی وقته که به کلینیک ساساکی می‌ری، نه؟
‫آ-آره، از دوره‌ی ادو می‌رفتم پیش‌شون.
‫سیستم طبقه‌بندی مشاغل ادو خیلی سختگیرانه بود ‫و نمی‌تونستی هر شغلی دلت می‌خواست داشته باشی،
‫هرچند، دکتر چیزی بود که هرکسی ‫می‌خواست می‌تونست بشه.
‫عه، جدی؟ اون موقع مدرک پزشکی خیلی مهم نبود؟
‫نه. اگه می‌گفتی «از امروز من دیگه دکترم.» ‫بعدش تبدیل به دکتر می‌شدی.
‫دکتر
‫البته که، دکترهای بدم کم نبودن.
‫دکتر
‫اگه برای مداوا می‌رفتی پیش یه دکتر نابلد، ‫حتی ساده‌ترین مریضی‌ها هم لاعلاج می‌شدن.
‫دکتر
‫خیلی بهشون برخوردم، آخرشم دیگه سراغ هیچ ‫دکتری نرفتم تا اینکه با کلینیک ساساکی آشنا شدم.
‫خب پس موقعی که مریض می‌شدی چیکار می‌کردی؟
‫می‌رفتم معبد شهر بغلی و به‌درگاه خدایان دعا می‌کردم.
‫یعنی
‫می‌فهمن؟
‫نمی‌فهمن،
‫مگه‌نه؟
‫خدا که به‌درگاه یه خدای دیگه دعا نمی‌کنه.
‫می‌دونم، راهبه‌ی اون زمان هم خیلی عصبی می‌شد...
‫خب، خوب استراحت کن و یه‌کم بخواب. ‫منم می‌رم معبد رو تمیز کنم.
‫چیزی لازم داشتی صدام کن.
‫بـ ـ باشه.
‫راهبه، اوه ای راهبه...
‫جادوی ارواح؟ نکنه صداش در نمیاد؟
‫چی شده؟
‫تـ ـ تشنمه...
‫باشه باشه. می‌تونی خودت آب بخوری؟
‫فـ ـ فکر نکنم.
‫چیکارت کنم دیگه.
‫خیلی به‌خودت فشار نیار.
‫کوئیتو چه‌قدر مهربونه.
‫خب، من دیگه می‌رم به تمیزکاری برسم.
‫بـ ـ باشه.
‫راهبه، اوه ای راهبه...
‫دیگه چی شده؟
‫پـ ـ‌ پاهام سردن.
‫می‌رم برات کیسه آب‌گرم میارم.
‫بـ ـ‌ باشه.
‫چه گرمه...
‫خیلی هم عالی، پس من...
‫راهبه، اوه ای راهبه...
‫پـ ـ‌ پشت‌مو بخارون.
‫راهبه، اوه ای راهبه...
‫باشه بابا! از تنهایی پوسیدی، نه؟ ‫اومدم پیشت، جمعش کن دیگه!
‫معبد هیرومیمی
‫گمون کنم زدی الدا-ساما رو هم سرما دادی.
‫نـ ـ ناموساً؟ الدا هم تب کرده؟
‫حدود ۱۰۲ درجه‌ست.
‫مـ ـ مال من ۱۰۴.۳۶ درجه‌ست! ‫پس من بردم!
‫فکر کنم در واقع باخت دادی.
‫معبد تاکامیمی
‫بالاخره خوابید.
‫خودمونیم امروز حسابی به الدا رسیدم‌ها.
‫نمی‌دونم؛ وقتی منم سرما می‌خوردم مامان ‫این‌قدر بهم رسیدگی می‌کرد؟
‫یه‌کم از همیشه مهربون‌تر می‌شد، ‫و همیشه برام شیربرنج گرم درست می‌کرد.
‫منم با اینکه مریض بودم، خوشحال می‌شدم.
‫فهمیدم! ‫بهتره منم برم برای الدا یه‌کم شیربرنج خوشمزه درست کنم!
‫هرچند که، تاحالا درست نکردم!
‫اعتماد به‌سقف یه تازه‌کار
‫احساس اضطراب
‫شیربرنج... شیربرنج...
‫چه‌طوری درست می‌کردن؟
‫چی‌شد؟ نصف‌شبی داری غذا درست می‌کنه، اون-چان؟ ‫می‌خوای کمکت کنم؟
‫نه، مشکلی نیست. ‫می‌خوام سعی کنم خودم درست کنم.
‫می‌شه برای شستن برنج از مایع ظرف‌شویی استفاده کنم؟
‫فقط با دست بشورش، نه مایع.
‫اوه، گرفتم. ممنون!
‫می‌شه منم از آشپزخونه استفاده کنم؟
‫آره. خب بذار ببینم، مخلفاتش چیا بودن...
‫اونه-چان، کم پیش میاد آشپزی کنی.
‫آره، فقط داشتم سعی می‌کردم یه‌کم ‫شیربرنج درست کنم.
‫اوه، پیازچه داریم؟
‫آره، داریم.
‫همم. حس می‌کنم یه‌چیزی کم داره. ‫سس سویا؟ یا سس دیگه‌ای؟ نه... شکر؟
‫اوه راستی، یه‌بار شنیدم وقتی اشتها نداری ‫غذای تند جواب می‌ده.
‫خب، پودر کاری می‌ریزم.
‫تمومه!
‫البته، آخرش یه‌کم شبیه کاری شد!
‫الدا.
‫می‌تونی غذا بخوری؟ ‫برات یه‌کم شیربرنج درست کردم.
‫اوه، اونه‌-چان. الدا-ساما گفت یه‌چیز دلچسب می‌خواد، ‫پس منم براش یه‌کم کاتسودون درست کردم. توهم می‌خوای؟
‫کاتسودون؛ یکی از غذاهای کاسه‌ای معروف ژاپن ‫که با مواد مختلفی تهیه می‌شود.
‫بله، لطفاً.
‫باشه، پس می‌رم یه‌کم درست کنم. ‫نوش جانت، الدا-ساما!
‫اون کاری‌ـه؟ بوش خیلی خوبه.
‫شیربـ... کاری‌ـه.
‫اگه بریزیمش روی کاتسودون، ‫تبدیل می‌شه به کاتسودونِ کاری!
‫بریزش، بریزش!
‫مـ ـ مهم‌ترین چیز اینه که ازش لذت ببری.
‫هیماواری، دلم گوشت کبابی می‌خواد! ‫یه عالمه سس هم داشته باشه!
‫باشه، حالا بیا پایین بچه. ‫دارم از اوهر سفارش می‌دم.
‫داره به سرویس اوبر اشاره می‌کنه.
‫برای الدا یه‌کم شیربرنج درست کردم ولی
‫به دلایلی توش کاری ریختم...
‫ولی خودش گفت ریختن کاری روی کاتسودون
‫روی کاتسودون باعث می‌شه که به کاتسودون کاری
‫تبدیل بشه
‫و داره ته‌شو در میاره. خوشحالم
‫که داره می‌خوره!
‫مثل اینکه الف‌ها وقتی سرما می‌خورن، ‫دلشون غذای سرخ‌شده می‌خواد.
‫مترجم: Dawn ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه‌لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir