‫ای راهبه...
‫اوه، ای راهبه...
‫مترجم: Dawn ‫کاری از تیم ترجمه اختصاصی انیمه‌لیست ‫Anime-List.net | @AnimeList_ir
‫ای راهبه...
‫اوه، ای راهبه...
‫راهبه...
‫اوه، ای راهبه...
‫اوه، ای راهبه، ندای مرا می‌شنوی؟
‫من تاکامیمی هیمه‌-نو-میکوتو هستم.
‫بااحترام در حضور شما هستم، ‫ تاکامیمی هیمه‌-نو-میکوتو.
‫راهبه‌ی شما هستم.
‫پانزدهمین راهبه‌ی معبد تاکامیمی
‫کوئیتو کوگانه (۱۶ ساله)
‫اوه، ای راهبه...
‫تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو
‫نام واقعی: الدالی ایلما فانومِنِل
‫(۶۲۱ ساله)
‫ردبول به پیشکش‌مان بیاور...
‫هیکیکوموری‌ها رو چه به انرژی‌زا خوردن!
هیکیکوموری: واژه‌ای ژاپنی است که به افراد .به شدت گوشه‌گیر گفته می‌شود
‫آقا، بیخیال! کل شب بیدار بودم داشتم بازی می‌کردم ‫امشبم یه ماراتون انیمه‌ای داریم که حتماً باید توش شرکت کنم!
ماراتون انیمه‌ای: به رویدادهایی گفته می‌شود که فرد .یا گروهی بدون استراحت به تماشای انیمه می‌پردازند
‫به من چه! مگه قرارمون فقط یه ردبول در روز نبود؟!
‫کیکوجیرو که با این قضیه مشکلی نداشت!
‫من پدربزرگم نیستم، و خبری هم از ردبول نیست.
‫این‌قدر خسیس نباش، کوئیتو...
‫آخ، یه آیتم کمیاب پیدا کردم!
‫الهه‌ی این معبد الداست...
‫این مقام رو از اجدادم به ارث بردم ‫و فهمیدم که باید راهبه‌ی ایشون باشم.
‫تانک قورباغه‌ای
‫ماسک اکلریک
‫ناامیدم ازش.
‫هیچ امیدی بهش نیست.
‫این‌قدر لش نکن! می‌دونی که، امروز معبد مراسم داره!
‫فردا هم می‌شه انجامش داد، نمی‌شه؟
‫خدایا... هیچ امیدی بهش نیست.
‫قسمت اول
‫الفِ
‫توکیو
‫تسوکیشیما، شهر چوئو، توکیو.
‫معبد تاکامیمی
‫معبد تاکامیمی؛ بیش از ۴۰۰ سال قدمت داره ‫و از دوره‌ی ادو پابرجاست.
‫معبد تاکامیمی
‫الهه‌ای که از دنیایی دیگه به این معبد احضار شد...
‫یه الف منزوی و فراری از اجتماع‌ـه.
‫الدا-سان، می‌شه این‌قدر از اون قدرت جادویی ‫استفاده نکنی؟ همیشه زهره‌ترکم می‌کنی.
‫این یه جادوی دم‌دستی‌ـه که می‌شه با استفاده ‫از ارواح، افکار رو باهاش منتقل کرد.
‫هیچ‌وقت قدرت الهی یا همچین چیزی نداشتم.
‫به‌هرحال، اگه داد بزنی هم از تو دفتر صداتو می‌شنوم.
‫خـ خجالت می‌کشم... داد بزنم. ‫تو حالت عادی حتی با مردم حرفم نمی‌زنم.
‫الدای ما این مدلیه، ولی بنا به دلایلی بین ‫اهل محل و مردم شهر، شخص محبوبیه.
‫چیپس، از طرف تاکاهشی تو خیابون چهارم.
‫آبورایا دورایاکی، از طرف کادویی تو خیابون اول.
نوعی دورایاکی یا همون کیک لوبیا قرمز
‫دو بطری فانتا، از طرف مشروب‌فروشی کوبایاشی.
‫و از طرف حاج‌خانم مغازه‌ی الکتریکی شیمادا هم...
‫یه باندل وی... وی-آر!
پلتفرم واقعیت مجازی پلی‌استیشن
‫می‌دونستم بچه‌های شیمادا درکم می‌کنن! عاشقشم!
‫اوایل، هدایای جدید فقط شامل الکل، برنج ‫و محصولات ویژه‌ی بومی بودن،
‫ولی الان، که دلیلشم نمی‌دونم، اهل محل ‫چیزهایی پیشکش می‌کنن که الدا دوست داره.
‫فکر کنم دارن زیادی لوسش می‌کنن. ‫که البته، بابت لطف‌شون سپاسگزارم.
‫ممنونم... ممنونم، بچه‌های شیمادا.
‫وای، داره گریه می‌کنه.
‫اگه این‌قدر خوشحالش کرده، ‫احتمالاً برای الکتریکی شیمادا هم خوش‌یمنه.
‫بـ بهتره برای مراسم معبد یه‌کم دل به کار بدم!
‫آره، ماشالا! درستش همینه!
‫مدت‌ها بود این‌طوری باانگیزه ندیده بودمش!
‫حتی اگه، یه الف بدون قدرت‌های الهی باشم.
‫همچین حرفی نزن.
‫خب، شروع کنیم؟
‫با دعای تطهیر شروع می‌کنیم.
‫اگر ناپاکی زیادی وجود دارد،
‫باشد که دیوارهای داخلی و خارجی این زمین مقدس ‫پاک و عاری از هر مزاحمی باشند.
‫اوووه، خود آینده‌ست... ‫انگار تمام رویاهام به واقعیت تبدیل شدن!
‫یه‌کم جدی باش، الفِ احمق!
‫بـ بیشتر از این طاقت نیاوردم!
‫چت شده، کوئیتو؟ خسته به‌نظر می‌رسی.
‫کوما-چان.
‫همه‌ش تقصیر اون الهه‌ست...
‫حدس می‌زدم در مورد تاکامیمی-ساما باشه. ‫از وقتی راهبه شدی اوضاع همین بوده، کوئیتو جان.
‫آخه، واقعاً هیچ امیدی به اون الف نیست.
‫این چی می‌گه؟
‫«الف‌ها موجوداتی با گوش‌هایی بلند، ‫مثل برگ درختان هستند.
‫آنها خاندانی افسانه‌ای هستند که پیشینه‌ای طولانی در استفاده ‫از جادو دارند، از تمدن بیزارند، و عاشق طبیعت هستند.»
‫این چیزیه که می‌گن.
‫هورا!
‫از تمدن که مثل چی لذت می‌بره، کلی ناز ‫و ادا داره... و گوش‌هاش هم درازن.
‫تنها بخش درستش مربوط به گوش‌هاش بود.
‫همه‌ش کز کرده تو اتاقش، ‫بازی می‌کنه، مانگا و از این چیزها می‌خونه.
‫«همچنین، آنها موجوداتی خاص هستند، و نیمه‌ای ‫ضداجتماعی دارند که به دنیای بیرون اهمیتی نمی‌دهد.»
‫این تیکه‌ش بیشتر بهش می‌خوره.
‫تا قبل از من راهبه‌ای نبوده، و پدربزرگ هم ‫از اون‌ آدم‌هاست که به همیشه هوای بقیه رو داره.
‫اصلاً نمی‌دونستم که تا این حد ناامید‌کننده‌ست.
‫حالا، چرا اصلاً یه الف از یه دنیای دیگه ‫اومده و الهه‌ی معبد شده؟
‫چهارصد سال پیش یا همین حدودها، ‫اجدادم احضارش کردن.
‫از اون موقع تا حالا هم اینجاست.
‫همم. پس یعنی مردم این شهر تو این ‫چهارصد سال داشتن نازشو می‌کشیدن.
‫نمی‌دونم چرا، ولی منم از تاکامیمی-ساما خوشم میاد.
‫اون‌قدرها هم خوب نیست حالا...
‫خب، هروقت خسته شدی، یه زنگ بهم بزن.
‫بهش راه‌وچاه رو نشون می‌دم.
‫دمت‌گرم، رفیق. این‌طوری حالم بهتر می‌شه.
‫اوه راستی! یه چیزی می‌خواستم بهت نشون بدم!
‫تا-دا! با پول‌های عیدی ۳ سال این رو ‫برای تولد ۱۶ سالگیم خریدم!
‫خیلی کیف خانومانه‌ایه، مگه نه؟
‫چیزهای خانومی بهت نمیان، کوئیتو.
‫خودمم همین فکرو می‌کردم...
‫ولی می‌دونی، ۵ سال دیگه...
‫نه وایسا، ۳ سال دیگه از الان، قدم بلندتر می‌شه، مثل ‫خواهرهای کانو خوش‌اندام می‌شم و توی دایکانیاما زندگی می‌کنم،
دایکانیاما: محله‌ای شیک و باکلاس در شیبویا که .بیشتر به‌خاطر کافه‌ها و بوتیک‌هاش معروفه
‫و تبدیل به خانمی می‌شم که این کیف بهش میاد!
‫بله، بله. و می‌خوای اون «خانم سفید پوش» هم ‫که تحسینش می‌کنی ببینتت، مگه نه؟
‫چرا سرخ شدی حالا؟
‫چون... همین الان به یادش افتادم.
‫لباس‌ها و پوستش خیلی سفید بودن، ‫انگاری که نامرئی باشه و خودشم خیلی زیبا بود.
‫می‌دونم، تا حالا صد دفعه تعریفش کردی. ‫توی دبستان به‌خاطرت همه‌ش می‌رفتم دنبالش می‌گشتم، یادته؟
‫انگار این همه سال دوستی‌مون پشم بوده!
‫به‌خاطر همه‌ش ازت ممنونم.
‫ولی، هنوزم نمی‌دونی کی بود و از کجا اومده بود.
‫تازه قیافه‌ش هم یاد نیست. هیچ سرنخی ازش نداریم.
‫مـ می‌گم، نمی‌شه از توئیتری چیزی استفاده کرد؟
‫یه عکسی مثل این خوب وایرال می‌شه!
‫وایرال شدن تو سطح اینترنت به‌همین راحتی نیست.
‫همینو بگو.
‫کوچه اول خیابان مرکزی غرب تسوکیشیما
‫یو، کوئیتو-چان!
‫تو راهبه‌ی جدید بودی، نه؟
‫بله، چند روز پیش ۱۶ ساله شدم.
‫چه عالی. منم دوست داشتم یه نگاهی ‫به جمال تاکامیمی-ساما بندازم.
‫اوه، میکو-ساما. حال تاکامیمی-ساما خوبه؟
‫بله، خوبه. ممنون بابت دورایاکی‌ها، کادو-چان.
‫کوئیتو-چان، این کوفته‌ برنجی‌ها رو ‫از طرف من بده به تاکامیمی-ساما!
‫منم یه‌کم ماهی دم‌زرد دارم. ‫تاکامیمی-ساما دوست داشت، درسته؟
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫کوئی-چان، کوئی-چان!
‫اوه، خوشحالم که بیرون از مغازه می‌بینم‌تون با-چان!
‫الدا از هدیه‌ی آخری که فرستادم راضی بود؟
‫اوهوم، عاشقش شد! ولی خیلی گرون نبود؟
‫مطمئنید می‌خواستید هدیه‌ش کنید بهش؟
‫اگه سخت‌افزارش رو به یکی بدی، ‫مجبور می‌شه برای خرید نرم‌افزارش بیاد پیش خودمون.
.منظورش اینه باید برای بازی‌هاش پول بده
‫انتظار نداشتم این‌قدر حساب‌شده کار کنید...
‫الکتریکی شیمادا
‫بگذریم، خوشحالم که راضی بوده.
‫قبلاً خودم شخصاً هدایا رو به معبد میاوردم، ولی این ‫روزها درد پاهام نمی‌ذاره. ممنون بابت زحمتی که می‌کشی.
‫حرفشم نزنید، خودش باید میومد و ازتون تشکر می‌کرد. ‫اهل محل این مدت خیلی به الدا لطف داشتن،
‫ولی تمام کاری که اون تنبل انجام می‌ده ‫لش کردن تو اتاقشه.
‫همه، این کارها رو می‌کنن چون الدا رو دوست دارن.
‫همه‌ی اهل این محل از وقتی به دنیا اومدن، یه ‫سری به معبد برای دیدن الدا زدن.
‫وقتی هم‌سن من بشی، کم‌کم دوست‌ها ‫و خانواده‌ت رو از دست می‌دی،
‫ولی الدا همیشه توی معبد تاکامیمی می‌مونه.
‫خوشحالم که می‌بینم بعضی چیزها هرگز عوض نمی‌شن.
‫فکر کنم درسته. نمی‌تونم صبر کنم تا بزرگ شم...
‫ببین، این کیفو خریدم! خیلی خانومانه‌ست!
‫الکتریکی شیمادا
‫اصلاً بهت نمیاد.
‫آره، خودمم می‌دونم.
‫این سوکودانی‌ها عجب طعمی دارن. خوش‌مزه‌ست.
نوعی غذای دریای که در سس سویا و .شراب برنج خیس داده می‌شود
‫از چوب‌دستی‌هاش خیلی خوب استفاده می‌کنه. ‫وقتی غذا می‌خوره هم خیلی شاده.
‫نمی‌دونم چرا، ولی منم از تاکامیمی-ساما خوشم میاد.
‫قبلاً خودم شخصاً هدایا رو به معبد میاوردم...
‫الدا...
‫امیدوارم خودشم بره اهل محل رو ببینه.
‫چرا همیشه اینجا تنهاست؟
‫تموم شد...
‫بالاخره تموم شد!
‫وای، خیلی لذت‌بخشه!
‫درست همون‌طور که فکر می‌کردم... ‫تنها بودن بهترین نعمته!
‫یـ یه دختر که نمی‌شناسمش!
‫چه خبرته، الدا؟!
‫دوباره داری توی معبد مدل پلاستیکی سرهم می‌کنی؟
‫الان همه‌جا بوی رنگ می‌گیره!
‫کـ کوئیتو، یه دختری که نمی‌شناسم اینجاست!
‫ها؟ اوه، درسته. اولین باریه که می‌بینیش.
‫بذار معرفیش کنم. این خواهر کوچک‌ترم، کویوزو‌ـه.
‫کـ کوگانه کویوزو هستم.
‫خـ خواهر کوچک‌تر؟
‫حالا که گفتی، فکر کنم وقتی نوزاد ‫بودی یه بار دیده بودمت. و-ولی، ولی!
‫تنها کسی که می‌تونه تاکامیمی هیمه-نو-میکوتو ‫رو ببینه راهبه‌ی معبده!
‫قرار نیست که وارد معبد بشه، نه؟!
‫معذرت می‌خوام! می‌خواستم در مورد شام ‫امشب یه چیزی از خواهرم بپرسم.
‫ها؟
‫توی دفتر معبد نبود، پس فکر کردم حتماً اینجاست، ولی...
‫غذا؟
‫همه غذاهایی که می‌خوردی رو کویوزو درست کرده بود.
‫ها؟ حتی استیک همبرگر دیروزی؟
کاملاً دست‌ساز
‫حتی استیک همبرگر.
‫و پاستای ماهی روغنی تند روز قبلش؟
‫سس خانگی
‫حتی پاستای ماهی روغنی تند.
‫و فیله‌ی گوشت ماه پیش که به سبک ولینگتون ‫پخته و مثل شیرینی پیچیده شده بوده؟
نوعی روش طبخ استیک که پیشینه‌ای انگلیسی .دارد و در آن گوشت با سس گوجه پوشیده می شود
‫فوق‌العاده
زمان‌بَر
‫حتی فیله‌ی ولینگتـ... ها؟ این چیه دیگه؟
‫حتی فیله‌ی گوشتی که به سبک ولینگتون ‫پخته و مثل شیرینی پیچیده شده بود.
‫نـ...
‫نمی‌دونم چه‌طور به‌خاطر مهمان‌نوازیت ازت تشکر کنم!
‫خـ خواهش می‌کنم!
‫خوشحالم که یه‌ذره حس قدردانی از خودت نشون دادی.
‫بالاخره الدا-ساما رو دیدم.
‫این‌قدر بابتش خوشحالی؟
‫آره. همیشه دلم می‌خواست ببینمش ‫و باهاش حرف بزنم. اون خیلی خوشگله.
‫چی‌ بگم، ولی این باطنشه که باید نگرانش باشی.
‫چه‌طور این‌قدر خوشگله؟ ‫دفعه‌ی بعد که دیدمش باید ازش بپرسم.
‫ممنون بابت غذا. بازم یه وعده‌ی لذیذ دیگه!
‫چیز خاصی نیست. می‌گم...
‫چه‌طور این شکلی موندی، الدا؟ ‫نزدیک به ۶۰۰ سالت بود، مگه نه؟
‫هم؟ خب، به‌خاطر اینه که الف‌ها جاودانه‌ان.
‫ما مثل انسان‌ها عمر کوتاهی نداریم، و زندگی‌مون بی‌پایانه.
‫به‌همین خاطر، می‌گن که ما به شدت زیباییم و گونه‌ای شگـ ـ
‫اوه، پس تو مثل یه لابستری، ها؟
‫گفته می‌شود؛ هربار که لابستر پوست‌ می‌اندازد، پوسته‌ی بیرونی و اندام‌های داخلی آن
‫ها؟! اوه... آ-آره...
‫دائماً بازسازی می‌شوند، و طول عمری ندارند.
‫با اینکه این همه عمر کردی، عجیبه که ‫همه‌ش دلت می‌خواد بچپی تو این اتاق.
‫اوه، اصلاً درست نیست، من از تنهاییم لذت می‌برم. ‫خب، در گذشته بیشتر از الان برای قدم زدن می‌رفتم بیرون.
‫پس چی شد که خودتو اینجا حبس کردی؟
‫مـ معذرت می‌خوام. اگه راحت نیستی ‫نیازی نیست در موردش حرف بزنی.
‫نه، اشکالی نداره.
‫فکر کنم بهتره به عنوان راهبه‌ام، تو هم بدونی.
‫همه‌ش به‌خاطر اتفاقیه که ۶۰ سال پیش افتاد.
‫بـ بچه‌ی همسایه گفت «اون گوش‌های دراز دیگه چین؟»!
‫اون گوش‌های دراز دیگه چین؟
‫این گوش‌های
‫دراز دیگه چین؟
‫صبر کن بینم، به‌همین دلیل خونه‌نشین شدی؟ ‫برای ۶۰ سال آزگار؟
‫می‌دونی که گوش‌های دراز جذاب‌ترین ‫بخش الف‌ها هستن دیگه؟!
‫همه‌ش تقصیر اون بچه‌ی مغازه‌ی میامومتو، ‫از خیابون سوم، کیسابورو بود!
‫یه‌جوری در موردش حرف می‌زنی انگار همین دیروز بود، ‫ولی کیسابورو-سان الان ۷۰ سالش شده!
‫نگران شدن به‌حال تو اتلاف وقته.
‫بیخیال دیگه، بیا یه‌سر بریم بیرون.
‫نوموخوام. بیرون ترسناکه. ‫باز بهم می‌گن گوش‌هات درازن.
‫مادربزرگ از الکتریکی شیمادا می‌خواست ببینتت.
‫دلت نمی‌خواد مردمی که این‌قدر دوست‌شون داری ‫رو ببینی، یا اصلاً جایی بری؟
‫نه. حتی اگه بخوام هم...
‫الدا؟
‫د-دیگه سؤالی نباشه!
‫کوئیتو، فکر کنم داری یه‌کم در مقابل الهه بی‌ادبی می‌کنی!
‫جانم؟! فکر کنم بی‌ادبی کار تو باشه که حاضر نیستی ‫صورتت رو به مردمی که این‌قدر باهات خوبن، نشون بدی!
‫خودت خواستی، کُرسی رو می‌ندازم بیرون و ‫به‌زور هم که شده، می‌برمت بیرون!
‫نـ نه! لونه‌مو نابود نکن!
‫بهش نگو لونه! داخل معبدیم!
‫بـ بس کن!
‫اوه... حـ حالت خوبـ ـ
‫دیگه بسمه!
‫راهبه‌های نسل قبل خیلی از تو مهربون‌تر بودن! ‫تو راهبه‌ی من نیستی، کوئیتو!
‫نسل قبل، اوضاعش فرق می‌کرد!
‫و این‌طورم نیست که من بخوام راهبه‌ی یه الف نیت باشم!
تقریباً هم‌معنی هیکیکوموری‌ـه، بیشتر به افرادی می‌گن که .از سیستم آموزشی بیرون رفتن و قصد پیدا کردن شغل هم ندارن
‫می‌خوام خوش‌تیپ‌تر و بیشتر شبیه «اون» باشم!
‫می‌خوام تو دایکانیاما زندگی کنم! ‫و شیرینی و ماکارون مورد علاقه‌مو داشته باشم!
‫هیچ‌وقت پاشو اونجا نمی‌ذاره.
‫در واقع همون شاه‌بلوط شیرینه
‫«اون» دیگه کیه؟! کوئیتو، خیلی خری!
‫واقعاً که خودخواهه.
‫اونجایی که دیدمش هم کاملاً عوض شده.
‫دیگه گریه نکن.
‫همیشه کنارت می‌مونم.
‫اصلاً چرا اون موقع گریه می‌کردم؟
‫اوه، یادم اومد. روز خاکسپاری مامان بود.
‫خوشحالم که می‌بینم بعضی چیزها هرگز عوض نمی‌شن.
‫درسته.
‫برای الفی که صدها سال عمر کرده، ‫چیزها خیلی بیشتر تغییر می‌کنن.
‫مکان‌های خاطره‌انگیز، و همین‌طور ‫کسایی که دوست‌شون داشتی، ناپدید می‌شن.
‫نوموخوام. بیرون ترسناکه.
‫الدا... الدا همه رو دوست داره، برای همینه که تنهاست!
‫کوئیتو!
‫ا-الدا؟!
‫کـ کوئیتو، پس اینجا بودی. خدارو شکر.
‫پس می‌تونی داد بزنی.
‫ببین... اومدم بیرون!
‫ا-انجامش دادم، پس بیا... بیا برگردیم!
‫اومدی دنبالم بگردی؟
‫تا اینجا پیش رفتی؟
‫اصـ اصلاً خنده‌دار نیست! ‫دیـ... دیگه مطمئنم از بیرون بودن متنفرم!
‫آروم باش! می‌دونم دوست داری زود برگردی خونه ولی...
‫راستی، نمی‌دونستم می‌تونی این‌قدر سریع راه بری!
‫خیلی دور شدی! خونه از اینوره!
‫آ-آه، حق با توـه.
‫اینجاها هم عوض شده.
‫می‌گم...
‫الدا، چی‌ شد که الهه‌ی معبد ما شدی؟
‫چهارصد سال پیش، به یه دوستی قول دادم.
‫بهم گفت که به‌جای من مواظب ادو ‫و این کشور باش.
‫اوه. فکر کنم دوستت هم می‌خواست که ‫چشم‌به‌راه آینده باشی، مگه نه؟
‫چشم‌به‌راه دنیایی حتی با رفتن اون‌ها ‫هم به کار خودش ادامه می‌ده.
‫دنیا مدام در حال تغییره، ولی به معنی بد بودنش نیست.
‫فکر کنم حق با توـه...
‫هی، به منم یه قولی بده!
‫بیا با هم دور توکیو رو بگردیم! ‫هرچی نباشه، من راهبه‌ی توام!
‫د-در موردش فکر می‌کنم.
‫نمی‌شه همین الان تصمیم بگیری؟
‫راستی، اون دوستت کی‌ بود؟ اسمشو بهم بگو.
‫خب، اسمش توکوگاوا ایه‌یاسو-کون بود.
منظورش اولین شوگانه که تا سال ۱۸۶۸ و قبل از دوره‌ی .اصلاحات میجی به ژاپن پادشاهی کرد
‫اوه...
‫جان؟
‫توکوگاها ایه‌یاسو؟
‫نـ نابود شدم... پاهامو ماساژ بده، کوئیتو!
‫فقط با یه پارک رفتن؟ ‫فکر کنم ماهیچه‌هات خیلی وقته مردن.
‫وای! ماهیچه‌هات چه‌قدر شل‌وولن!
‫آها، همون‌جا.
‫راستی، دیروز از کجا می‌دونستی توی پارکم، ها؟
‫از ارواح استفاده کردی تا پیدام کنی؟
‫راستش، از اونم استفاده کردم، ولی نتونستم کسی رو پیدا کنم.
‫برای همین به‌جایی رفتم که ۱۰ سال پیش رفته بودم.
‫ده سال پیش؟ مگه نگفتی ۶۰ ساله خونه‌نشین بودی؟
‫نه، آخرین باری که رفتم بیرون ۱۰ سال پیش بود.
‫اون روز کلی برف اومده بود، یادت نمیاد؟
‫ها؟
‫غیبت زده بود و کوکوجیرو هم تنها به‌حال خودش بود.
‫باید پیدات می‌کردم.
‫اون موقع هم داشتی گریه می‌کردی، کوئیتو.
‫دیگه گریه نکن.
‫همیشه کنارت می‌مونم.
‫ها؟ و-ولی... صدات اون موقع...
‫صدام؟ اوه، راستش اون روز سرما خورده بودم.
‫پـ پس الدا، تو واقعاً... همون...
‫دیگه گریه نکن، کوئیتو.
‫جان؟! وایسا، وایسا ببینم!
‫چی شده؟ عین لبو شدی!
‫چـ چـ چیزی نیست!
‫شاید بهتر باشه یه ۵۰ سال دیگه هم بیرون نرم.
‫اوه، ای راهبه، رد بول به پیشکش‌مان بیاور.
‫من این جنازه رو می‌پرستـ ... نـــــه!