مرگ
‫مرگ: یک تشنج.
‫قتل: بتی ناتوان.
‫من فرشته‌ی قتلم.
‫پادشاه جنایت.
‫در آرامش بخواب!
مترجمیـــــن
S a y a K a
& M o e i n K m l
مترجمیـــــن
S a y a K a
& M o e i n K m l
A N I M E L I S T
‫گوش کن.
‫من تو رو از اینجا میارم بیرون.
‫گوش می‌دی، کونیکیدا؟
‫منو بی‌خیال شو، رامپو-سان.
‫درستش اینه که مظنون بازداشت بشه.
‫تو مظنون به قتلی.
‫دختره با دستای خودش ماسماسک نارنجکا رو کشید.
.ادعای تو اینه
‫اما هیچ شاهدی نیست، و دشمن ‫همه‌ی شواهد رو از بین برده.
‫حتی انقدری به خودشون زحمت دادن...
‫تا حتماً از نارنجکایی استفاده کنن که با مدلی ‫ که قبل آژانس استفاده می‌کرده، یکی باشه.
‫برات پاپوش درست کردن.
‫قسمتی از عملیت موش‌هاست.
‫یا بهتره بگم، یه راه برای اذیت کردن ‫ماست که از قضا راحتم هست.
‫من...
‫اتهام گناهی که بهت زدن رو قبول می‌کنی؟
‫من کاری با درگیری‌های درونیت ندارم.
‫هر کاری می‌کنم تا بی‌گناهیت ثابت بشه.
‫موش‌ها حتماً کسی رو دارن که توی ‫از بین بردن شواهد خبره‌ست.
‫گیرش میندازیم.
‫نمی‌ذارم کسی شکایتی بکنه.
‫چه آژانس و چه رئیس.
‫رامپو-سان...
‫چرا تا این حد پیش می‌ری؟
‫اگه تله‌ی اون فیودور شیطان رو می‌فهمیدم،
قاتل و یک قتل بی‌نقص
قسمت 41
.اون دختر نمی‌مرد
یاسی جیدای
.هوممم... سخته
‫از هرچیزی که عقل بی‌نظیر کسی ‫همچون من رو اذیت می‌کنه، باید ترسید.
‫ولی، من باید اولین کسی باشم که توی ‫شرق دور این معما رو حل می‌کنه!
‫پو-کون!
‫چه تصادفی.
‫ر-رامپو-کون؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
!عــا
‫منتظر کسی هستی؟
‫فهمید!
‫توی مزایده یه چیزی برنده شدم.
‫اومدم اینجا بگیرمش.
‫و چی تو رو کشونده اینجا، رامپو-کون؟
‫جدای اون...
‫چرا اینطوری لباس پوشیدی؟
‫بالأخره یکی متوجه شد.
‫توی حادثه‌ی آدمخواری خلاف ‫دستور رئیس عمل کردم.
‫بهم گفت به‌عنوان عروسک ‫جلو در کمپانی کار کنم، منم دَر رفتم.
‫بگذریم، خوشحالم که اینجا می‌بینمت!
‫یه دستی بهم برسون!
‫ر-رامپو-کون.
‫من با کسی قرار دارم!
‫کارل منو گاز کرفت!
‫که اینطور.
‫پس این دشمن، جنابِ «نابودگر شواهد» اینجا ‫توی بالکن تماشا سروکله‌ش پیدا می‌شه.
‫آره.
‫خب بهتر نیست که تو بیای کمک کنی پیداش کنیم؟
‫می‌دونه من کی‌ام.
‫نابودگر شواهد متحد و دست راستِ فیودوره.
‫یه متخصص توی دستکاری اطلاعات.
‫من از قبل یه قرار دارم...
‫ولی نمی‌تونم به رامپو-کون نه بگم.
‫تنها مدرکی که از این نابودگر شواهد داریم ‫عکسیه که بهت دادم.
.‫به نظر میاد نمی‌تونه دوست زیادی داشته باشه
‫دیگ به دیگ می‌گه...
‫اما...
‫چی باعث شده شک کنی اینجا سر و کله‌ش پیدا می‌شه؟
‫یه موهبت‌دار که گیرش انداختیم مُقُر اومد.
‫اما بازم...
‫شبیه یه شیطون رو مخ بود.
‫احتمالاً چرت گفته.
‫وقت گذشته.
‫هنوز پیداش نشده.
‫حوصله‌م سر رفت.
‫پو-کون، یه چیز جالب تعریف کن.
‫این دیگه زیادیه!
‫اوه، چطوره در مورد معمایی که روش ‫کار می‌کنم بهت بگم؟
...در حال حاضر سر زبوناست که
‫نه!
‫معما؟
‫ترجیح می‌دم برم با بچه‌های همسایه بازی کنم.
.خب خب
‫درواقع نویسنده کشته شده.
‫و دقیقاً درست به همون شکلی که ‫توی رمانش نوشته.
‫سه جلد اول رمان توی یه مجله چاپ شده.
‫درست بعد از اینکه دست‌نوشته‌ی‌ ‫جلد چهارم رو نوشته، مرده،
‫داستان تموم شده.
‫و، بعد از جرم، قاتل جلد چهارم رو ‫از صحنه دزدیده.
‫چرا؟
‫چون حقیقت و حقه‌ی پشت قتل ‫توی جلد چهارم نوشته شده.
‫رمان‌نویس، یه نویسنده‌ی اسرار‌آمیز ‫با اسم مستعار «کیندایچی» بوده.
‫نویسنده‌ی مشهور و بااستعدادی بوده، ‫برای همین مرگش افکار عمومی رو به هم ریخت.
‫کل صنعت ریختن سر سه چپتر اول،
‫اما افسوس که هیچ‌ کدوم ‫نتونستن معما رو حل کنن.
‫من خودم دارم روش کار می‌کنم، ‫اما خیلی-
‫رامپو-کون؟
‫کار دیگه‌ای برای انجام دادی نداری، نه؟
‫قرار نبود توی یه طبقه‌ی دیگه منتظر بمونی؟
‫اعصابم خورد شد که نیومد، ‫برای همین ‫ یه راهی برای تخلیه خودم پیدا کردم.
‫همینجا هم حدس می‌زنم کی نویسنده رو کشته.
.نـ-نکن اینکارو
‫در هر صورت تا فردا می‌فهمیم کی بوده.
‫فردا؟
‫چطور؟
‫قاتل دوتا انگیزه داشته: انتقام یا پول.
‫به قاتل گفته شده که توی ‫جلد چهارم چه اتفاقی میفته،
‫که نشون می‌ده به قربانی خیلی نزدیک بوده.
‫همین باعث انگیزه‌ی قتلش شده.
‫خب حالا چرا دقیقاً بعد از اینکه نسخه‌ی ‫دستی تموم شده، اونو کشته؟
‫به‌خاطر اینکه منتظرش بوده.
‫هرچقدر علاقه‌ی عمومی به قتل بیشتر باشه،
جلد چهارم
‫دست‌نوشته ارزشمندتر می‌شه.
قتــــل کــــینـــدایـــچی
‫و قصد داشته بفروشتش.
‫در اصل که نمی‌خواسته بفروشتش، نه؟
‫معلومه که می‌خواسته.
‫در واقع، این کارم کرده.
‫به کی؟
‫تو.
‫دستیار عالیت بهم گفت.
‫آوردن یه حیوون کوچیک به یه محیط ‫شلوغ توی آخر هفته هم خطرناکه و هم دردسرساز.
‫اما تو مجبور بودی در هر حال ‫به خاطر قرارت به اینجا بیاریش.
‫به عبارتی، شماها همدیگه رو نمی‌شناسین.
‫به علاوه، تو گفتی مزایده.
‫بهترین جا برای فروش جلد چهارم بحث‌برانگیز، ‫یه مزایده‌ی زیرزمینه.
ادامه بدم؟
‫می‌خواستم خودم تنهایی معمای جرم رو حل کنم.
‫اما اگه پلیس دست‌نوشته رو بخره، ‫حقیقت توی خبرا پخش می‌شه.
‫مدرک مناسبیه.
‫اینو بده پلیس، و اونا هم ‫بهت نامه‌ی قدردانی می‌دن.
‫همین کار رو می‌کنم.
‫هرچی نباشه فقط 20 میلیون بابتش دادم.
‫چرا این شکلی شدی؟
‫استاد معمار سومین رتبه توی انجمنه.
‫اصلاً یادم رفته بود همچین ‫پولی رو واسه فردا پرداخت کردم.
‫خلی مگه؟
‫قسمت شد این قیافه‌ی عصبانیِ نادرِ ‫ رامپو-کون رو ببینم، پس می‌ارزیده.
‫خب، باید دیگه معامله رو تموم کنم.
‫بهم گفت یه نفر توی یه بسته‌ی قرمز ‫روشن بهم داده می‌شه.
‫یه بسته‌ی قرمز روشن اونجاست.
‫کِی گذاشتنش اونجا؟
‫صورت اون مرد...
نابودگر شواهد؟
.لعنت بهش
.این معماری... گویا از اون خوباشه
‫در اثر ضربه مرده.
‫یعنی خودکشیه؟
‫یا موش‌ها ساکتش کردن؟
‫پلیس شهری!
‫به جسد دست نزنید.
‫ها؟ شما دوتایید.
‫رامپو-کون؟
‫مینورا-سان؟
‫ولم کن!
‫ول کن!
‫تو بهترینی!
‫حالا من بردم.
‫لـ-لطفاً به مینورا-سان کمک کنید.
‫رامپو-کون چرا یهویی انقدر هیجان‌زده شد؟
‫ببخشید...
‫چون پلیس خیلی زود اومد.
‫پلیس به محض اینکه ما دویدیم پایین، رسید.
‫چرا؟
‫چون مجرم باهاشون تماس گرفته بوده.
‫زودتر.
‫تا پلیس شهری رو نزدیک محل نگه‌ داره، ‫تا من به جسد دست نزنم.
‫پس خودکشی نبوده، بلکه کار ‫موش‌ها بوده، تا ساکتش کنن؟
‫هیچ‌کدوم.
‫اینو ببین.
‫کفش مجرم.
‫موقع افتادن از پاش در اومده.
‫وقتی از پنجره دیدمش، پاش بود.
‫توی اون یه لحظه همه‌ی اینا رو دیدی؟
‫با توجه به ساییده بودن کَفِش، ‫معلوم می‌شه، خیلی وقته می‌پوشیدتش.
‫به این آسونی‌ها از پا در نمیومده.
‫پس چرا وسط زمین و هوا از پا در اومده.
‫که اینطور.
‫هی، توضیح بدین.
‫این اون کفش نبوده که قربانی ‫مدت طولانی به پا داشته.
‫قبل از اینکه هولش بدن پایین، ‫به زور پاش کردن.
‫چون رامپو-کون، طرح ردپا رو از قبل می‌دونسته.
‫من یه سر به مخفیگاهشون ‫توی معادن متروکه زدم،
‫تا دنبال راهی برای رسیدن به ‫نابودگر شواهد بگردم.
‫نیازی به گفتن نیست، از روی همه‌ی ‫ردپاهای روی زمین، یادداشت برداشتم.
‫این کفش چطور؟
‫البته که اینم دیدم.
‫پس اون چهره یه چهره‌ی جعلی بود که ‫به یه نخ ماهی‌گیری وصل بوده؟
‫آره.
‫اونا صورت قربانی رو له کردن و ماسکی رو که ‫تو فیلم‌ها استفاده می‌شه روش گذاشتن،
‫بعدش نخ ماهی‌گیری رو به ماسک وصل کردن
‫و طولشو طوری تنظیم کردن تا ‫موقع پایین افتادن کنده بشه.
‫وقتی به زمین برخورد کرد،
‫متوجه نمی‌شدین که صورتش از قبل داغون شده.
‫به عبارتی...
‫خودِ نابودگر شواهد، قربانی رو به پایین ‫هل داد تا ردِ خودش رو بپوشونه.
‫پس...
‫فقط لازمه از این برای تعیین محل ‫اختفاش استفاده کنم، و کار تمومه.
‫این یارو دیوونه‌ای چیزیه؟
‫من برای تأمین بودجه‌ی فرارم به مزایده ‫رفتم و حواس آژانس کارآگاهی رو پرت کردم.
‫بعد اون فقط با یه کفش نقشه‌ی ظریفمو به باد داد!
‫فقط جعل اون چهره کلی کار برد.
‫این وضعیت...
‫دقیقاً طبق نقشه‌مه!
‫نظاره کن!
‫حتی شیطان شمالی هم از توانایی ویژه‌ی من می‌ترسید.
‫شکست رو بپذیر، کارآگاه!
‫بینش تو ناشایسته!
‫توانایی ویژه: جنایت بی‌نقص!
‫
‫جنایت بی‌نقص
‫و بالأخره وقتش رسید!
‫وقت سوپر استنتاجه که فوراً ‫حقیقتِ موضوع رو آشکار کنه!
‫طرفدار اون کارآگاهه‌ای؟
‫من رقیبشم!
‫نمی‌دونم...
‫چی فرمودی؟
‫اصلاً نمی‌تونم بفهمم.
‫کارآگاهای احمق!
‫کفتارهای بدبخت! عمراً منو بگیرین.
‫
‫چون توانایی ویژه‌ی من توانایی ‫پاک کردن شواهد هر جرمیه.
‫توانایی ‫ویژه: ‫جنایت ‫بی‌نقص
مــــــــــو شـــــیتارو
‫اگـــــــــــــــــاری
‫درهای بهشت بسته شدن، ‫و هرگز باز نخواهند شد.
‫من کارآگاه‌کُشِ نهایی‌ام!
‫بی‌گناهیِ همکارش هرگز ثابت نمی‌شه.
‫و...
‫هرگز نمی‌تونه بگه که چرا فیودور ‫بهم اجازه داد دستگیرش کنم.
‫دو ماه قبل
‫خوش‌وقتم، موشیتارو-سان.
‫و شما کی باشین؟
‫من کسی هستم که قراره آزادت کنم.
‫یه سازمان جنایی زندانیت کرد،
‫تا از توانایی خارق‌العاده‌ت که پاک کردن ‫تموم شواهد جرمه، پول در بیارن.
‫تا امروز.
‫بهای آزادیت هم نسبتاً کمه.
‫ما ازت می‌خوایم که فقط یک‌بار ‫توی عملیات ما همکاری کنی.
‫بین یک ظالم و شیطان، ترجیح می‌دم با شیطان پیمان ببندم.
‫من همچین آدمی هستم.
‫پیشنهادتو قبول می‌کنم،
‫ولی چندتا شرط دارم.
‫اول، من هرگز در انظار عمومی ظاهر نمی‌شم.
‫فقط قراره از توانایی ویژه‌م استفاده کنم.
‫دوم، یه میز برای کارم آماده کنین.
‫حتی اگه می‌تونین، چه بهتر که کتاب‌های ‫عرفانی و کیمیاگریِ باستانی هم تهیه کنین.
‫سوم، غذای من باید روی ظروف نقره یا چینی سرو بشن.
‫همچنین، لباس‌هام همیشه باید رسمی باشن.
‫قبوله.
امر دیگه؟
‫هست.
‫این مهم‌ترین شرطه.
‫بعد از عملیات باید به خارج کشور فرار ‫کنم تا از دست سازمان قسر در برم،
‫ولی این اتفاق باید یک هفته بعد از عملیات رخ بده.
‫یک هفته بعد؟
‫می‌تونستم روز بعد ترتیبشو بدم.
‫کار ناتمومی دارم.
‫پیمان مرگ و جنایت...
‫کسی هست که، یک هفته بعد،
‫می‌خوام بکشمش.
‫رامپو-کون از وقتی به جسد خیره شده، ‫حتی یه کلمه هم حرف نزده.
‫آره.
‫معمولاً بلند بلند می‌خندید و به قاتل اشاره می‌کرد.
‫توانایی اون به‌عنوان یه کارآگاه، ستون فقرات روحشه.
‫اگه شکسته بشه... ممکنه دیگه هرگز نتونه راه بره.
‫رامپو-کون، خیلی به خودت سخت نگیر—
‫تسلیمم!
‫خب دیگه، من برمی‌گردم دفتر.
.باقیش با تو
‫رامپو-کون...
‫پیروزی من قطعیه.
‫عکسی که آژانس از من داره مربوط به ‫قبل از تغییر چهره‌م توی سازمانه،
‫که یعنی نمی‌تونن شناساییم کنن.
‫کشتن برام عین آب خوردن می‌مونه.
‫حتی وقتی که اون مرد رو اون روز کشتم...
‫موشی-کون، می‌دونی...
‫می‌خوام معمای نهایی رو بنویسم.
‫جلوم زانو بزنین، کارآگاها!
‫من پادشاه جنایتم!
‫هیچ‌کس نمی‌تونه منو مجبور به ‫پشیمونی یا اعتراف به جنایاتم کنه!
‫می‌گم، جناب. یه لحظه وقت داری؟
‫کارآگاه!
‫چرا اینجاست؟
‫بو برده؟
‫غیرممکنه.
‫می‌دونی ایستگاه تاکسی کجاست؟
‫تاکسی؟
‫می‌خواستم تاکسی بگیرم تا برگردم دفتر،
‫ولی خیابون اصلی به‌خاطر حادثه ‫توسط پلیس مسدود شده.
‫فکر می‌کردم تو این خیابون پشتی تاکسی پیدا می‌کنم،
‫ولی تو تنها کسی هستی که می‌تونم ازش بپرسم.
‫متوجه نشده من کی هستم؟
‫درسته، جاده‌ی اصلی بسته‌ست.
‫اینجا تنها جاییه که می‌تونی تاکسی گیر بیاری.
‫چه وضع مضحکی.
‫کارآگاه، در راه بازگشت به خونه ‫بعد از ول کردن یه پرونده،
‫شروع به مکالمه با مجرم می‌کنه!
‫متأسفم، اما ایستگاه تاکسی‌ای این نزدیکیا نمی‌شناسم.
‫باشه. پس همین‌جا منتظر می‌مونم.
‫همین‌جا منتظر می‌مونی؟!
‫ماشینم اینجا میاد دنبالم!
‫با این وضع، تهش ماشینمو می‌بینه!
‫یه جنایت بی‌نقص نباید حتی یه سرنخ کوچیک به‌جا بذاره.
‫تو پنج‌دقیقه‌ایِ اینجا یه ایستگاه تاکسی هست.
‫یه نقشه برات می‌کشم.
‫نه!
‫نمی‌خوام راه برم!
‫باشه، پس بیا این کارو کنیم. یه ایستگاه اتوبوس ‫تو این نزدیکی هست که تو رو به ایستگاه می‌بره.
‫سوارش شو، و—
‫اتوبوس نه! قطار نه! همه‌شون سختن!
‫بعدشم، نمی‌دونم چطور سوار قطار بشم.
‫مگه بچه دبستانی‌ای؟!
‫فهمیدم!
‫راه رفتن واسه‌م عذابه، ‫پس می‌تونی بهم سواری بدی؟
‫نمی‌شه همچین درخواستی رو از یه انسان دیگه کرد!
‫من تازه‌واردِ توی دفتر رو چندبار وادار به این کار کردم.
‫با کسی که نباید درمی‌افتادم، درافتادم؟
‫متأسفم که منتظر موندین، موشیتارو-ساما.
‫به این زودی رسید.
‫متأسفم، ولی با این مرد کاری دارم.
‫منو ببخش، آم...
‫رامپو.
‫خب، رامپو-کون، موفق باشی.
‫ماشینمو دید.
‫خب، حالا هرچی.
‫نباید مشکلی باشه—
‫راننده! می‌رم آژانس کارآگاهی!
‫چـ ـ چـ ـ چـ...
‫خوبی؟
‫چیکار داری می‌کنی؟!
‫این ماشین واسه من اومده اینجا!
‫گرمه ها، نه؟
‫لطفاً کولرو روشن کن.
‫هیچ گوش می‌دی؟
‫یه فکر خوب دارم.
‫اگه بذاری از ماشینت استفاده کنم، ‫پولشو بهت می‌دم.
‫مثلاً اگه یه روز به کمک نیاز داشتی، ‫می‌تونم تو کارت بهت کمک کنم.
‫نه!
‫عالیه، ممنون.
‫خب می‌گی چیکار کنم؟!
‫انگار مثلاً خودم گفتم بیاد اینجا!
...اما
‫نمی‌تونم بذارم این کارآگاه خوش‌شانس با برخورد با من،
‫به حقیقت نزدیک‌تر بشه!
‫لطفاً به ایستگاه ببرش.
‫می‌ذاریم از اونجا یه تاکسی بگیره.
‫ایول!
‫می‌گم، اونجا چیکار داری؟
‫من یه کارآگاهم.
‫که اینطور.
‫وضعیت وحشتناکیه.
‫به‌نظرم که دنیای بی‌رحمی شده.
‫من فقط یه نشونه از قاتل دارم.
‫اون کفشاشو با قربانی عوض کرده، واسه همین ‫کفش‌هاش در حال حاضر براش خیلی تنگن.
‫می‌دونم چرا این پرونده انقدر سخته.
‫قاتل یه موهبت‌داره، با توانایی‌ای از نوعِ تغییر واقعیت.
‫تا الانش تا این حد فهمیده؟!
‫توانایی من به‌عنوان یه کارآگاه در تکنیک خلاصه می‌شه.
‫چون که موهبت نیست،
‫شانسی در برابر توانایی ویژه‌ی تغییر واقعیت ندارم.
‫دقیقاً.
‫هرچند، این‌بار موفق شدم بفهمم.
‫عمراً!
‫غیرممکنه!
‫دلت می‌خواد بدونی؟
‫حتماً سرگرمی فوق‌العاده‌ای می‌شه.
‫اینکه یه کارآگاه که به تازگی باهاش آشنا ‫شدم، چطور می‌تونه یه جنایت رو حل کنه...
‫خیلی‌خب. فقط همین یه‌بار به‌عنوان ‫تشکر بابت سواری، بهت می‌گم.
‫پاکت قرمز روشن، کلیده.
‫نابودگر شواهد می‌خواد باور کنم اون مرده.
‫اون‌موقع بود که متوجه دوستم، پو-کون شد.
‫پو ترتیب خرید دست‌نوشته‌ها رو داد و،
‫به محض اینکه گرفتیمش، نابودگر شواهد ‫یه بدل رو از ساختمون پرت کرد.
‫همه‌ش برای به نمایش گذاشتن اون لحظه.
‫پس، مجرم پاکت و دست‌نوشته رو از کجا آورده بود؟
‫جواب ساده‌ست.
‫کشتش و از خودِ نویسنده...
‫... دزدیدش.
‫و یک قتل ‌بی‌نقص (قسمت 2)قاتل
‫قسمت بعدی
‫42
A N I M E L I S T
S a y a K a & M o e i n K m l