‫این ‫داستانِ
‫مبارزات ‫یک ‫مرد
‫و ‫رشد ‫اوست ‫—
‫و ‫والد ‫بودن
‫منم.
‫برای پیوستن به دژبان آماده‌ای؟
‫ما تنها کسایی هستیم که می‌تونیم ‫از قدرت‌ تو استفاده کنیم.
.یالا بیا اینجا
‫من از این به بعد، تنها کار می‌کنم.
A N I M E L I S T
مترجمیـــــن
S a y a K a
& M o e i n K m l
مترجمیـــــن
S a y a K a
& M o e i n K m l
‫اوه، خدایا...
‫پریدن؟
‫نه، ظاهراً قتل بوده.
.از پنجره پرت شده بیرون
‫بیا تو.
‫تسلیت می‌گم.
‫مرد خوبی بود.
‫ممنون که اومدین، فوکوزاوا-سان.
‫راستی، این اسناد چی‌ان؟
‫دارم سازمان‌دهیشون می‌کنم.
‫برای چی؟
‫گمون می‌کنم قاتل قصد سرقت یا ‫از بین بردنِ این اسناد رو داشته.
‫به‌منظور تأیید این موضوع،
‫دارم تمامی اسناد رو براساس الگوهای بالقوه تنظیم می‌کنم.
‫کل این اتاق یک کاتالوگ برای تعیین ‫انگیزه‌های مهاجم هستش.
‫به من گفتن که اونو از این پنجره به بیرون هل دادن.
‫رئیس جمهور من رو به‌عنوان منشی پذیرفت. ‫من مدیون ایشون هستم.
‫حل کردن ماهیت این جنایت بهترین هدیه‌ی ‫وداعی‌ـه که می‌تونم تقدیم کنم.
‫اما، خوشبختانه، قاتل دستگیر شده.
‫بعد از به قتل رسوندن رئیس جمهور، ‫توسط نگهبانای طبقه‌ی اول دستگیر شد،
‫و در حال حاضر توی اتاق بغلی نگهداری می‌شه.
‫چی؟
‫ده اثر انگشت به‌دست اومده از پشت لباس‌های ‫رئیس جمهور ظاهراً با مال اون مطابقت داره.
‫هنوز توی اتاق بغلیه؟
‫به‌نظر می‌رسه تسلیم شده.
‫خیلی ساکته.
‫می‌خوام قاتل رو ببینم.
‫راحت باشید.
‫ولی لطفاً به اسناد دست نزنید.
‫اون کاملاً یه قاتل حرفه‌ایه.
‫موهای قرمز و هفت‌تیرهای دوگانه.
‫که یعنی باید همون بچه آدمکشی ‫باشه که توی زیرزمین مشهوره.
‫اما، اگه این پسر واقعاً اودا ساکونوسکه‌ست،
‫چطور ممکنه به‌دست مأمورای امنیتی دستگیر شده باشه؟
‫همون‌طور که می‌بینی، اون پسر .به سکوتش ادامه می‌ده
.‫پلیس شهری الاناست که برای دستگیرش بیاد
‫همون‌طور برای شما—
‫سلام عرض شد!
‫قسمت 38
‫شمشیرزن ‫تنها و ‫کارآگاه ‫معروف
‫امروز بدجور هوا باده، ها؟
‫خب، بگذریم...
امکانش هست این شرکت رو جمع کنیم ببریم یه‌جای دیگه؟
‫ تپه‌ها که عذابن و مسیرشونم خیلی پیچیده‌ست.
‫جان؟
‫تازه‌شم، داره گشنه‌م می‌شه.
‫غذا مذا دارین؟
‫جانــم؟
‫ای بابا، بازم دارن مثل بچه‌ها بهم نگاه می‌کنن.
‫باشه، بیخیال غذا.
‫فقط جوازو بده بهم.
‫صبر کن، نکنه بین این همه سند گمش کردی؟
‫لعنتی!
‫خیر سرت منشی‌ای! بهتره پیداش کنی!
‫من کوچک‌ترین علاقه‌ای به اثر .انگشت‌های توی این اتاق ندارم
‫تو چته آخه؟
‫شرایط هرجور هم که باشه، ‫ناسلامتی این‌جا دفتر رئیس جمهوره.
‫اگه مجوز نداری، نباید اینجا باشی.
‫مجوز که دارم بابا.
‫امروز برای مصاحبه اومدم اینجا.
‫آره رئیس جمهور گفتن که قراره با یه ‫کارآموز دولتی مصاحبه کنن...
‫به‌هرحال، من فقط برای مجوز کاری که قراره ‫توی مصاحبه بگیرم اومدم اینجا.
‫وقتی بگیرمش، می‌تونم از دولت بودجه بگیرم.
‫اشکالی داره این کاغذای بی‌مصرفو جابه‌جا کنم؟
‫این کارو نکن!
‫ترتیب این اسناد
‫یک کاتالوگ برای تعیین انگیزه‌های مهاجم هستش.
‫ولمون کن بابا، عین روز روشنه داری دروغ می‌گی.
!بی‌خیال اصلاً
‫خودم پیداش می‌کنم.
‫فوری کارم تموم می‌شه.
‫پسر.
‫یه کوه سند و مدرک اینجا هست. ‫چطور می‌خوای پیداش کنی؟
‫پس این پیری هم زبون داره!
‫برخلاف همه‌ی کاغذ باطله‌های شما، کاغذ من ‫مُهر بزرگی داره و روی کاغذ ضخیم چاپ شده.
‫هی!
!‫نکــن
‫پیداش کردم.
‫چطور تونستی...
‫حالا باید همه‌ی برگه‌ها رو چک کنم و ‫همه‌چیزو دوباره مرتب کنم.
‫و با این حال باید ظرف ۴۸ ساعت ‫ اسناد گم‌شده رو گزارش کنم.
‫چرا به خودت زحمت می‌دی؟
‫همه‌شون اینجان.
‫هیچ سندی به‌سرقت نرفته،
‫و آدمکشه رئیس جمهور رو نکشته.
‫آخه، به‌هرحال قاتل تویی، مگه نه، منشی؟
‫داری اسناد رو تنظیم می‌کنی تا مردم رو دور نگه داری ‫و نشون بدی که تو صحنه‌ی جرم حضور نداشتی.
‫منظورم اینه، مشکوکه که اثر انگشتی...
‫روی لباس‌های رئیس جمهور باشه، اما .هیچ‌جای دیگه‌ی این اتاق نباشه
‫منشیِ مشخصاً گناهکار،
‫و آدمکش مشخصاً بی‌گناه ...دقیقاً همینجان
.بعد تو فقط راست راست اون‌جا واستادی
‫جناب، زود باش، داری کم‌کاری می‌کنیا.
‫فوکوزاوا-سان...
‫لطفاً اون بچه رو از اینجا بیرون کنید.
‫نمی‌تونم اجازه بدم بیش از این اینجا آشوب به‌پا کنه!
‫پسر، اثر انگشت قاتل پشت لباس قربانی پیدا شده.
‫مال موقعیه که هلش داده.
‫امکان نداره که حتی بهترین قاتل...
‫بتونه بدون جلب توجه به رئیس جمهور نزدیک بشه.
‫در درست توی دیدِ میزه.
‫و، اگه رئیس جمهور قبل از اینکه به ‫بیرون از پنجره پرت بشه، مقاومت می‌کرد،
‫اثر انگشت نشون می‌داد که اونو انداختن ‫بیرون، نه اینکه هلش داده باشن.
‫شاید به‌طور اتفاقی داشته به .بیرون از پنجره نگاه می‌کرده
‫توی همچین روز طوفانی‌ای؟
‫پنجره هم باز بوده؟ خودشم باز کرده؟
‫حق با اونه.
‫که یعنی حتماً یکی از نزدیکانش بوده.
‫کسی بوده که بهش نزدیک بوده، با ‫این حال اثر انگشت قاتل پیدا شده.
‫بنابراین اون اثر انگشت‌ها جعل شدن.
‫شنیدم جعل اثر انگشت کار آسونیه.
‫فقط باید با استفاده از بتونه یا چیزی شبیه ‫بهش قالب‌هایی از انگشت بسازی.
‫جناب منشی، شما قبلاً افسر پلیس یا یه همچین چیزی نبودی؟
‫کمی قبل به قانون تحقیق و .تفحص ۴۸ ساعته اشاره کردی
‫مسخره‌ست!
‫چطور می‌تونستم اثر انگشت‌های قاتل رو گیر بیارم؟!
‫فوکوزاوا-سان!
‫این بچه رو از اینجا ببر بیرون!
‫می‌تونستی اثر انگشت‌های آدمکش رو بگیری ‫چون اون رو استخدام کرده بودی.
‫خفه شو!
‫از اونجایی که خودت استخدامش کردی، ‫به راحتی می‌تونی یه آدمکش حرفه‌ای رو به دام بندازی.
حتی یه‌کاری کنی مأمورای امنیتی .هم گیرش بندازن
‫فکر نمی‌کنم آدمکشی که اونجاست حتی ‫می‌دونسته که به دام افتاده.
‫مطمئنم اگه بفهمه فریب خورده حرف می‌زنه.
‫چرا ازش نمی‌پرسید؟
‫قصد ندارم باهات بجنگم.
‫جرم بیشتری به جرایمت اضافه نکن.
‫اگه همین حالا تسلیم بشی، می‌تونی ‫با دادخواست کمتری محاکمه بشی.
‫چی؟!
‫نه!
‫تو این دنیا بخششی وجود نداره.
.‫فقط انتقامه
‫تو...
‫آمبولانس خبر کن!
‫و با پلیس شهری تماس بگیر!
‫فکر نکنم لازم باشه به آمبولانس زنگ بزنیم.
‫به‌هرحال منشی مرده.
‫خانم، می‌شه یه سوپ لوبیا قرمز دیگه لطف کنین؟
‫چرا کیک برنجی رو نمی‌خوری؟
‫شیرین نیست.
‫کِی متوجه شدی که منشی قاتله؟
‫از اولش.
‫کت تنش بود، درسته؟
‫کی وقتی داره سند مرتب می‌کنه کت می‌پوشه؟
‫آستین‌هات همه‌ش می‌ره تو دست و پا.
‫داشت ابزارای جعل اثر انگشتِ آدمکش رو پنهان می‌کرد.
‫پسر...
‫اسم من ادوگاوا رامپوئه.
‫یادت باشه.
‫مدرسه چی؟
‫من توی یه آکادمی پلیسی بودم، ‫و توی خوابگاه زندگی می‌کردم.
‫با سرپرست خوابگاه بحثم شد،
‫واسه همین پته‌ی همه‌ی کارای گذشته‌شونو ‫ریختم رو آب و بعدش اخراج شدم.
‫از اون به بعد، همه‌ش از اینجا به اونجا می‌رم.
‫ کارگر یه پادگان بودم،
‫تا اینکه به‌خاطر تهمت‌هایی که درباره‌ی ‫فساد رئیس کل زدم، اخراج شدم.
‫والدینت چی؟
‫مُردن.
‫توی یه تصادف.
‫واسه همین اومدم یوکوهاما.
‫الان سیر شدی؟
‫آره، ممنون.
‫خوبه.
‫امروز کارت خوب بود.
‫همین؟
‫داری با یه پسر چهارده‌ساله که والدین، ‫شغل و آینده‌شو از دست داده حرف می‌زنیا.
‫همین؟
‫فوکوزاوا ‫یوکیچی
‫اون چیه؟
‫اطلاعات تماسم.
‫پلیس امنیتی.
‫من اساساً یه محافظم.
‫اگه تو دردسر افتادی باهام تماس بگیر.
‫یکی دوباری رو بی‌خرج کمکت می‌کنم.
‫پسر جون.
‫بله؟
‫کمکم کن جناب محافظ.
‫من نه کاری دارم، نه جایی برای موندن.
‫اینطوری می‌میرم.
‫دارم می‌رم سر کار.
‫دنبالم بیا.
‫یکی از مشتری‌هام دنبال نیروی کاره.
‫با هم آشناتون می‌کنم.
‫جوابه؟
‫خدایی؟
‫سالن تئاتر؟
‫مدیر با کمبود نیرو مواجه شده.
‫اگه بتونم اینجا کارمو به سرانجام برسونم، ‫مطمئنم قبول می‌کنه استخدامت کنه.
روز یک رویاست
شب حقیقت هست
‫چه کاری؟
‫تا افتتاحیه یه‌کمی وقت داریم.
‫لطفاً صحنه رو بررسی کنید.
‫ایده‌ای دارین که تهدید ممکنه ‫از طرف کی باشه؟
‫پلیس تحقیقات رو انجام می‌ده.
‫کار شما اینه که مهاجم رو موقع ‫حمله دستگیر کنید.
‫حداقل می‌شه بهم بگید تهدید چیه؟
‫این.
‫چند روز پیش اینو گرفتیم.
‫«باشد که فرشتگان مرگ حقیقی رو ‫برای بازیگران به ارمغان آوردند. وی»
‫وی؟
‫بازیگرا، ها؟
‫پس قراره بازیگرا کشته بشن؟
‫خیلی هیجان دارم ببینم چی می‌شه.
‫این بچه کیه؟
‫دنبال کاره.
‫شنیدم به نیروی کار بیشتری احتیاج دارین.
‫امید داشتم بعد از حل این قضیه ‫باهاش مصاحبه کنید.
‫پس لطفاً واسه‌م رزومه رو بفرستید.
‫همراه کاندید‌های دیگه ارزیابیش می‌کنم.
‫آدمای دیگه هم درخواست دادن؟
‫پس من عمراً استخدام شم.
‫بهت گفتم ارزیابیت می‌کنم.
‫نچ.
‫این ننه‌ جون همین الان هم ‫تصمیم گرفته منو استخدام نکنه.
‫ننه‌ جون؟
‫می‌تونستی باهام صادق باشی خب.
‫چرا بزرگترا یه‌بارم که شده همون ‫چیزی که تو کله‌شونه رو به‌ زبون نمیارن؟
‫این قضیه با رفتارت نسبت به این آقا هم صادقه.
‫واسه همینه که ایشونو به ‫پلیس شهری معرفی نمی‌کنی...
‫چون می‌خوای حواسش به پلیس هم باشه.
‫و پلیس هم حواسش به اون باشه.
‫به عبارتی، تو به هیچ‌کسی اعتما——
‫کافیه.
‫قصدتون برام فاقد اهمیته.
‫من صرفاً همه‌ی تلاشم رو می‌کنم ‫تا از رخ‌داد این جرم جلوگیری کنم.
‫می‌خوام با کارمندها صحبت کنم. ‫امکانش هست؟
‫هرکاری می‌خواین بکنین.
‫آدم بزرگا خیلی زود جوش میارن ها.
‫تعجبی نداره که سر هیچ شغلی دووم نمیاری.
‫چرا دقیقاً قبل از اجرا اومدین باهام حرف می‌زنین؟
‫هیچ می‌دونین یه بازیگر قبل از اجرا ‫چه چیزایی از سر می‌گذرونه؟
‫ما توی یه دنیای دیگه شیرجه می‌زنیم.
‫انگار که آدم دیگه‌ای هستیم.
‫من حدود شش ماه برای این [اجرا] تمرین کردم.
‫اگه باهام در بیفتن، خودشونن که می‌میرن.
‫من به کارتون احترام می‌ذارم.
‫ولی ممکنه اونی که کشته می‌شه شما باشین.
‫زمانی هست که در طی اجرا تنها باشین؟
‫آره.
‫زمانی که اون بالاییم بی‌دفاعیم.
‫برای چند دقیقه‌ای تنهام.
‫کجا؟
‫روی صحنه.
‫باور کنین یا نکنین، من بازیگر اصلی‌ام.
‫ها.
‫تو بازیگر اصلی‌ای؟
‫موراکامی... توکیو؟
‫تا حالا اسمت رو نشنیدم.
‫این بچه کیه؟
‫می‌گم، این نمایشتون در‌باره‌ی چیه؟
‫نمایشنامه رو بهتون دادن، ندادن؟
‫نمایشنامه کسل‌کننده‌ست.
‫بعد از صفحه‌ی اول بی‌خیالش شدم.
!اوی
‫عجب!
‫اگه می‌گی کسل‌کننده‌ست، پس حتماً هست.
‫هرچی نباشه تصمیمش با تماشاچی‌ـه.
‫موراکامی رو دیدین؟
‫این نمایش در اصل یه اجرای تک‌نفره‌ست.
‫اخیراً زیاد با نمایشنامه‌نویس، ‫ ‫کوراهاشی-سان ملاقات می‌کنه.
‫هیچ‌کسی راستش فکر نمی‌کنه ‫خودش قراره کشته شه.
‫اما اگه قراره کسی آسیبی ببینه، ‫احتمالاً موراکامی-کون‌ـه.
‫خیلی زنا هم دنبالشن.
‫من یه نقش جزئی دارم.
‫حتی ارزش تهدیدم ندارم.
‫شاید بعد از تموم شدن این اجرا ‫راننده تاکسی‌ای چیزی بشم.
‫می‌دونین چیه؟
‫جانم؟
‫رو هم ریختن.
‫موضوع رابطه‌ست.
‫شاید [طرف] با یه تازه‌وارد خوابیده.
‫یا بهم زده و از گروه رفته.
‫مطمئنم یکی دو نفری باشن که بخوان بکشنش.
‫چیپس سیب‌زمینی دارن!
‫و شکلاتی که گیرم نیومد!
در پَــسِ
قتـــــل
دسته‌های
...نظامی
رژیم
تحقیقات را
.آغاز می‌کند
یک قاتل
بی‌چهره
جنگ
طلب‌ها را
مجازات
.می‌کند
!آقا... من داره گرسنه‌م می شه
‫هی آقا، گوش‌ـت با منه؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫کارم که بهم نمی‌دن.
‫اصلاً هرچی...
‫یه نفر که قراره بمیره و ‫در این سالنم تخته می‌کنن.
‫من نمی‌ذارم این قتل اتفاق بیفته.
‫برای همین گفتن بیام این‌جا.
‫نه پلیس شهری و نه خود تئاتری‌ها ‫تهدید رو جدی نمی‌گیرن.
‫صرف نظر از انگیزه‌ی پشت این تهدید...
‫این تهدید نیست.
‫تهدید نیست. هشداره.
‫تهدید همیشه دوتا گزینه جلوی روت می‌ذاره.
‫« ABC رو انجام بده، وگرنه XYZ رو انجام می‌دم.»
‫این تهدیده.
‫اما در حال حاضر، همه‌ی چیزی که در اختیارمونه ‫ «ما می‌خوایم یه بازیگر رو بکشیم»ـه.
‫بنابراین، این تهدید نیست، بیشتر یه‌ طور اطلاعیه‌ست.
‫مهاجم از اولش هم هیچ خواسته‌ای ‫از گروه تئاتر نداشت.
‫کی اینو فهمیدی؟
‫وقتی که محتویات نامه رو شنیدم.
‫کی فهمیدی قاتل منشیه؟
‫از اولش.
‫این پسر حتماً حقیقت رو می‌بینه.
‫اگه می‌دونستی چرا چیزی نگفتی؟
‫فکر نمی‌کردم هشدار رو با تهدید اشتباه بگیری.
‫تو فکر می‌کنی همه متوجه ‫چیزایی می‌شن که تو می‌شی؟
‫هیچ مدرکی دزدیده نشده،
‫و آدمکش رئیس جمهور رو نکشته.
‫واسه همینه که ایشونو به ‫پلیس شهری معرفی نمی‌کنی...
‫چون می‌خوای حواسش به پلیس هم باشه.
‫این پسر نمی‌فهمه هیچ‌کس ‫دیگه‌ای از هیچ‌چیزی خبر نداره.
‫متقاعد شده که همه همین الانش ‫هم از حقیقت خبر دارن...
‫و صرفاً دارن حقیقتی که ازش ‫باخبرن رو مخفی می‌کنن.
‫پسر، منو که می‌بینی، چی دستگیرت می‌شه؟
‫گفتی امشب جایی برای موندن نداری.
‫ندارم.
‫شب می‌تونی خونه‌ی من بمونی.
‫خونه‌ی تو؟
‫آره.
‫خب بگو ببینم.
‫هر چیزی که در مورد من دستگیرت می‌شه رو بگو.
‫خدایی آدم بزرگا عاشق طاق زدنن.
‫من تازه تو رو دیدم، برای ‫همین چیز زیادی نمی‌تونم بگم...
‫اوایل دهه‌ی سی سالگیت هستی.
‫محافظی.
‫استاد هنرهای رزمی هستی.
‫مجردی.
.همکاری نداری
.راست دست‌ـی
‫میزای کنار دیوار رو توی رستوران انتخاب می‌کنی،
‫پس حتماً یه شمشیرزن هم هستی.
‫حدس می‌زنم علت این که دیگه ‫از شمشیرت واسه کار استفاده نمی‌کنی...
‫به‌خاطر اینه که از کار قبلیت خجالت می‌کشی.
‫چه کاریه که توش شمشیرزنی داره و ‫و تو رو خجالت‌زده می‌کنه؟
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، چند سال ‫پیش یه سر و صدایی در مورد...
‫پیدا شدن دونه به دونه جنازه‌ها‌ی بروکرات‌های ‫ جنگ‌طلب و دسته‌های نظامیِ خارج از کشور...
‫درست وسط مناظره‌های ‫پیمان صلح بلند شده بود.
‫و اون‌موقع که داشتی به تیتر روزنامه‌ی ‫توی مغازه نگاه می‌کردی یه کمی خوف شده بودی.
در پَــسِ
قتـــــل
...نظامی
رژیم
تحقیقات را
.آغاز می‌کند
یک قاتل
بی‌چهره
جنگ
طلب‌ها را
مجازات
.می‌کند
‫احیاناً تو—
‫ساکت!
‫متأسفم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
.خوبم
‫این پسر اصل جنسه.
‫پسر جون، توی این کار کمکم کن.
‫اگه تونستیم از پسش بربیایم، ‫بهت کارای بیشتری می‌دم.
چطوره؟
‫باشه.
‫کمک می‌کنم.
‫درها هم اکنون باز می‌شوند.
‫لطفاً راهی سالن تئاتر شوید.
‫من این‌جا دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫تصمیمم رو گرفته بودم که دیگه تنهایی کار کنم.
‫بریم.
قسمت بعدی
39
.و شب حقیقی‌ست ،خیال روز یک
A N I M E L I S T
S a y a K a & M o e i n K m l