‫بیست دقیقه دیگه... ‫بیست دقیقه دیگه...
‫
!بوچی د راک
‫‌قسمت دوم: فردا باز میبینمتون
‫~ چند روز قبل ~
‫دیروز، نیجیکا-چان گفت...
‫سلام
‫برای امروز ممنون
‫ واقعاً نجاتمون دادی ‫بوچی-چان
‫نیجیکا
‫سلام ازتون ممنونم
‫قدر
‫دانی
‫فردا توی استاری قرار بذاریم، باشه؟ ‫بیا فردا همگی در مورد آینده‌ی بندمون حرف بزنیم
‫بیا فردا همگی در مورد آینده‌ی بندمون حرف بزنیم
‫فردا توی استاری قرار بذاریم، باشه؟
‫انقدر خوشحال شدم که کسی به جز افراد خانواده‌م،
‫توی
‫LOINE
‫ بهم پیام میده که،
‫تا اینجا منو آورد، ولی...
‫اگه چنین دختری رو ببینن،
‫با اون چشماشون جوری نگاه میکنن که ‫«تو اینجا دیگه چیکار میکنی؟»
‫آخرین بار تونستم وارد بشم چون ‫نیجیکا-چان باهام بود ولی...
‫نمیدونم کسی داخل باشه؟
‫کاش یکی رو داشتم باهاش میرفتم تو.
‫پنج دقیقه.
‫پنج دقیقه منتظر میمونم، بعد حتماً میرم تو.
‫نه، ده دقیقه...
‫پونزده دقیقه.
‫بعد از پونزده دقیقه دیگه حتماً میرم.
‫داره چیکار میکنه؟
‫بو-
‫وایسا.
‫میخوام یکم بیشتر ببینمش.
‫میتونی این لذت بردنت رو تموم کنی؟
‫خب!
‫خب بدین صورت اولین جلسه‌ی ‫اعضای کسوکو بند رو آغاز میکنیم.
‫تشویق!
‫دست دست دست دست دست!
‫خب، حالا...
‫خیلی کم همدیگه رو میشناسیم، ‫پس نمیدونم از چی حرف بزنم.
‫اعتراف کرد!
‫اینو برای چنین وضعیتی آوردم.
‫بانجی جامپینگ
‫عالیه!
...نمیدونم چرا حس خوبی درموردش ندارم
‫چی میفته؟ چی میفته؟
‫صحبت در مورد مدرسه
‫صحبت در مورد مدرسه!
‫صحبت در مورد مدرسه
‫به اختصار «صدم»!
‫صحبت در مورد مدرسه
‫خب بفرمایید.
‫صحبت در مورد مدرسه
.روی تجهیزات نوشیدنی ننوشید! ممکن است به تجهزات خسارت وارد شود
‫چیزه... راستی شما دوتا یه مدرسه میرین؟
‫صحبت در مورد مدرسه
‫آره، دبیرستان شیما!
‫چون نزدیک خونمون بود، انتخابش کردیم.
‫آها، پس توی شیماکیتازاوا زندگی میکنین...
‫ها؟ بوچی-چان، تو دبیرستان شوکا نمیری؟
‫تو هم نباید همینجاها زندگی کنی؟
‫نه، من خارج شهر زندگی میکنم. ‫ رفت و آمد هرکدوم دو ساعت طول میکشه.
‫دو ساعت؟!
‫چرا؟
‫میخواستم دبیرستانی برم که هیچ‌کس در مورد گذشته‌م ندونه.
‫خب ، حرف از دبیرستان دیگه کافیه!
‫بـ-ببخشید...
‫بیشتر وقتم رو توی مدرسه تنها گذروندم،
‫پس ماجرای جالبی ندارم که باهاش صحبت رو باز کنم...
‫عیبی نداره، عیبی نداره!
‫ریو هم دوست‌های زیادی نداره.
‫همم، فقط نیجیکا.
‫آخ جون.
‫ریو-سان شبیه منه...
‫تپه‌ی تنهایی
روزای تعطیل، توی شهر میگرده
‫و از فروشگاه‌های لباس دستِ دوم دیدن میکنه...
‫نه، اینطور نیست...
‫ریو-سان از تنهایی خوشش میاد.
‫یه فرد دارای اضطراب اجتماعی ‫هیچ‌وقت تنهایی وارد یه فروشگاه نمیشه.
‫تنها
‫شکاف بین یه فرد تنها و فرد گوشه‌گیر ‫اونقدر زیاده که نمیشه ازش عبور کرد.
‫گوشه گیر
‫نزدیک بود توی تله بیفتم.
‫بوچی-چان، بیا از مکالمه لذت ببریم!
‫صحبت در مورد آهنگ مورد‌علاقه
‫بعدی، در مورد آهنگ‌های مورد‌علاقه‌مون حرف میزنیم!
‫صحبت در مورد آهنگ مورد‌علاقه
‫به اختصار...
‫صدآم!
‫صدآم...
‫من پانک‌های ژاپنی مثل ملوکور رو دوست دارم.
‫منم تِکنوکایو و...
‫جدیداً هم پرفروش‌ترین موزیک‌های ‫عربستان سعودی رو چک کردم-
‫لطفاً از واقعیات حرف بزنین!
‫راسته.
‫بوچی-چان، تو چطور؟
‫اوه، چیزه...
.هر آهنگی که عقده‌های نوجونیم رو تحریک نکنه
‫«عقده های نوجوونی؟»
‫بذارین توضیح بدم!
‫نسخه‌ی عقده های نوجوونی
‫درس‌های آسان آقای گیتار برای هیتوری
‫آهنگ‌هایی که عقده های نوجوونی هیتوری رو تحریک میکنن.
‫آهنگ‌های مثبت‌اندیش و شادی هستن که کلماتی مانند:
‫«تابستان»، «دریای آبی»، ‫ «آتش‌بازی»، «عشق نوجوانی»،
‫ و چیزهایی که با تجربه‌ی اون در مدرسه کاملاً متفاوتن!
‫چنین کلماتی منو در اندوه عمیق غرق میکنن.
هوی؟
‫به‌خاطر همینم،
‫بندهایی رو دوست داری که در مورد ‫تاریکی روز‌های دبیرستانشون مینویسن، درسته؟
‫هـــــــــوی...
‫هوم، هــــوم!
‫اما گاهی متوجه میشم که بندی که دوستش دارم، ‫بند خیلی معروفیه و...
‫ناگهان حس میکنم کلاً باهام غریبه میشن...
‫هوی، لطفاً! از دنیای تنهایی بیا بیرون!
‫راک معمولاً موزیک بازنده‌هاست.
‫اگه توسط برندگان زندگی خونده بشه، ‫میشه اسمش رو راک گذاشت؟
‫دارم تلاش میکنم رابطه برقرار کنم‌ ها!
‫از بندی که اسمش بست پلاستیکیه چه انتظاری داری.
‫صحبت در مورد کنسرت
‫میگم...
‫اولین کنسرتمون فقط اینسترومنتال بود
‫بی‌کلام
‫اما دفعه‌ی بعد میخوام خواننده هم داشته باشیم.
‫اوه، که اینطور؟
‫گیتاریستی که فرار کرد، ‫قرار بود خواننده‌مون هم باشه، ولی...
‫نمیدونم کجا رفت؟
‫گیتاریست فراری...
‫اونم مثل من اضطراب اجتماعی داره.
‫نه، اینطور نیست!
‫اگه واقعاً اضطراب اجتماعی داشته باشی، ‫حتی نمیتونی فرار کنی.
‫باید یه خواننده‌ی جدید پیدا کنیم.
‫خودمم وضع خوندنم نابوده.
‫بوچی-چان، تو میتونی-
‫آره... میدونم.
‫میگم... ر-ریو-سان چطور؟
‫گریه
‫اگه من خواننده‌ی اصلی باشم،
‫گریه
‫بند رو در هم میکوبم و با خاک یکسانش میکنم.
‫گریه
‫این‌همه اعتماد به سقف رو از کجا میاری؟
‫گریه
‫حسودیم میشه.
‫منم یکم اعتماد‌به‌نفس میخوام...
‫آها!
‫بیاین یه خواننده پیدا کنیم و یه آهنگ بنویسیم!
‫ریو میتونه موزیک رو بنویسه و...
‫و تو کارت با کلمات خیلی خوبه، بوچی-چان، ‫پس میتونی متن آهنگ رو بنویسی!
‫من؟!
‫چطوره؟ فکر خوبی نیست؟
‫نه سال از عمرم که وقت ناهار رو ‫در کتابخونه‌ی مدرسه گذروندم...
برای چنین لحظه‌ای بود؟
‫نیجیکا، پس تو چیکار میکنی؟
‫بریم بعدی!
‫بعدی، صحبت در مورد سهمیه‌هاست!
‫بدون شرم و وقار پیچوند؟
‫مـ-میگم... سهمیه چیه؟
‫کنسرتی که دیروز داشتیم بهش ‫«کنسرت رزرو‌شده» میگن.
‫اینجاست که باشگاه به بند سهمیه‌ی بلیط میده تا...
‫مطمئن بشه به‌اندازه‌ی کافی افراد بیان.
‫سهمیه‌ی تو ده بلیطه!
‫هر چیزی که از سهمیه بیشتر فروخته بشه، ‫بین باشگاه و بند تقسیم میشه، ولی...
‫اما اگه به‌اندازه‌ی کافی نتونن برای کنسرت کسی رو جذب کنن،
‫بند باید بقیه‌ی پول رو از جیب خودش بده.
‫که یعنی تا وقتی معروف نشی، باید کلی پول خرج کنی.
‫چه خلاصه‌ی خوبی!
‫چند تا از دوست‌هام به کنسرت ‫دیروزمون اومدن، پس...
‫تونستیم به حد سهمیه‌مون برای کنسرت برسیم، ولی...
‫بعد اون اجرا، ‫احتمالاً برنمیگردن.
‫راست میگی!
‫و ریو هم دوستی نداره پس کمکی از دستش برنمیاد...
‫بوچی-چان، تو دوست-
‫ببخشید! نگران نباش.
‫لطفاً اون نگاه ماهی مرده رو به خودت نگیر!
‫دوست‌های خیالی زیادی دارم، ولی...
‫هیتوری-چان، تو فوق‌العاده‌ ای!
‫یه گنجینه‌ی ملی زنده!
‫به‌هر‌حال، چون تا کنسرت بعدی ده‌ها هزار ین لازم داریم،
‫بیاین برای تأمین پول سهمیه و تجهیزات کار پیدا کنیم!
‫باشه!
‫کار؟!
‫بلندترین صدایی بود که ازت شنیده بودم.
‫به‌هیچ‌وجه، نمیخوام.
‫نمیخوام کار کنم. خیلی ترسناکه!
‫جامعه ترسناکه!
‫قلک آقا خوکه؟
‫مـ-مامانم برای ازدواجم پول پس‌انداز کرده بود...
‫اما مال شما.
‫فقط... خواهش میکنم، کار نمیخوام...
‫ما رو آدم بده نکن!
‫خیلی ممنون، به درستی ازش استفاده میکنیم-
‫قبول نمیکنیم، قبول نمیکنیم!
‫نمیتونیم این پول رو که انقدر ‫برات مهمه رو قبول کنیم.
‫اما...
‫نمیخوام کار کنم!
‫آخه...
‫خـ-خوش‌اومدین... مـ-میخواین گرم... بشه؟
‫حتماً چنین جوری میشه...
‫صندوقداری که حتی نمیتونه ارتباط چشمی برقرار کنه، خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ
‫
‫خـ-خوش‌اومدین... مـ-میخواین گرم... بشه؟
‫و بعد...
‫خبر فوری‫
‫
‫اولین محاکمه‌ی متهم گوتو هیتوری
‫به جرم ترسوندن مشتری‌ها،
‫خواهان مجازات اعدام هستیم!
‫خب، حکم صادر شد...
‫مرگ!
‫اینطوری به‌پایان رسید!
‫... چی-چان.
‫بوچی-چان.
‫بوچی-چان!
‫گوش نمیدادی، نه؟
‫عـ-عذر میخوام!
‫چـ-چی داشتین میگفتین؟
‫تو هم با ما باید اینجا کار کنی.
‫اینجا؟
‫عـــه؟!
‫اگه من و ریو باهات باشیم، نمیترسی!
‫صحبت در مورد سهمیه‌ها
‫حس خونه رو میده و ‫ محل خیلی مناسبی برای کارمون هم هست.
‫میتونیم نوشیدنی سرو کنیم، تمیز کنیم و ‫انواع بندها رو ببینیم!
‫نمیخوام کار کنم... نمیخوام کار کنم...
‫خب؟ چی فکر میکنی؟
‫رد کن، دختر!
‫رد کن!
‫باید رد کنـــــــی!
‫نهایت تلاشم رو میکنم...
‫واقعاً؟ خیلی ممنون!
‫شرمنده، دختر...
‫کار خیلی بیشتر خوش میگذره اگه همه با هم باشیم!
‫اگه جرأت نه گفتن داشتیم، ‫اضطرب اجتماعی در کار نبود.
‫من بودجه گروه رو مدیریت میکنم.
‫میگم... بهتر نیست ریو-سان این کار رو بکنه؟
‫منظورت دقیقاً چی بود از این حرف؟!
‫گوش بده، بوچی-چان.
‫شاید باورش سخت باشه ولی ‫ریو-چان یه ولخرج بی‌مسئولیته.
‫خانواده‌ش پولدارن و پول‌تو‌جیبی زیادی میگیره ولی...
‫همه‌ی پول رو با خرید آلات موسیقی به هدر میده و ‫به‌صورت مداوم ورشکست میشه!
‫خجالت.
‫کدوم بخشش رو تعریف درنظر گرفتی؟
‫خب، بیاید همگی سخت کار کنیم ‫تا خیلی زود دوباره لایو اجرا کنیم!
‫بعدش اولین کار بزرگمون رو توی دبیرستان نمایش میذاریم!
‫هفته بعد کار رو شروع میکنیم!
‫بعد از مدرسه مستقیم بیا اینجا!
‫بوچی، بای بای.
‫بـ-باشه...
‫و اولین روز کاری فرداست.
.سی دقیقه میشه که اینجام
.اینطوری حتماً سرما میخورم
...معذرت میخوام... معذرت میخوام
.به‌جز کار، توی هر چیزی تمام تلاشمو میکنم
!مامان! اونه-چان داره غرق میشه
‫سرما بخور! سرما بخور! ‫سرما بخور! سرما بخور!
‫سرما بخور!
...لعنت به این بدن سالمم
-فقط کافیه خودمو بزنم به مریضی
نیجیکا-چان؟
!صبح بخیر
اولین روز کاریه، نه؟
!میدونم نگرانی، اما ما کنارتیم
!بیا با هم تلاش کنیم
چنین حرفای گرمی، اونم وقتی دارم سعی میکنم بپیچونم؟
.باعث شدی به اشتباهات احمقانه‌ام پی ببرم
‫برای آگاه کردن و تبدیل من به فردی درستکار، ‫واقعاً از شما سپاسگزارم.
چی داره میگه؟
.رسیدم
!بوچی، انجامش بده
.تا ساعت پنج، بلیط نمیفروشیم
.هنوز داریم آماده میشیم
!کارمند اینجاست؟
...فکر میکنه مشکوکم
!باید سوءتفاهم رو از بین ببرم
...آ-آ-آ-آ-آروم با-ا-ا-اش
.خودت باید آروم باشی
پس کارمند پاره‌وقت جدیدی؟
.خب از اول بگو
!بـ-بـ-بـ-ببخشید
.من مدیر اینجام. از دیدنت خوش‌وقتم
...از دیدنتون خوشوقتم
.مدیر-سان یکم ترسناکه
.از اون آدمایی که نمیتونم باهاشون بسازم
!نیجیکا-چان، زودتر بیا
.عه، تو همون گیتاریستی که از توی جعبه اجرا میکرد
اگه درست یادم بیاد... انبه‌ی کامن؟
یه اسم مستعار جدید؟
‫مدیر-سان، دوستت دارم!
!ا-انبه‌ی کامن هستم
!اسمش این نیست
!اونه-چان، بهش اسمای عجیب‌غریب نده
!اونه؟
اونه-سامای نیجیکا-چان؟
.بهت که گفته بودم
.یادت نمیاد؟ وقتی داشتیم میومدیم استاری
.باشگاهی که میخوایم اونجا اجرا کنیم اسمش استاریه
.اونه-چان من مدیر اونجاست
.درواقع، خانواده‌مون توی آپارتمان بالای اون زندگی میکنه
.صدای قلبم اونقدر زیاد بود که نشنیدم
و-و-واقعاً؟
.با این اوصاف، دیگه نگران نباش
مگه نه، اونه-چان؟
.اینجا «مدیر» صدام بزن
.و کار و روابط شخصی رو از هم جدا کن
!ای بابا، اینطور نترسونش
.خیلی خب، اول میزها رو مرتب کنیم
...اون که تموم شد، میسابیمشون
ها؟ بوچی-چان کو؟
.شرمنده. باید توی یه جای تنگ و تاریک نفس میگرفتم
!به این زودی باید نفس بگیری؟
.خب، بوچی-چان، بیا اینجا نوشیدنی‌ها رو یادت بدم
،آب تونیک از اینجا درمیاد
،آبجو از این دستگاه درمیاد
...کوکتل‌ها هم توی کابینتای پشتی
!یا-یادم نمیمونه
!خیلی سریع میگه
‫من... مـ-مـ-مـ-مـ-مـ-مـ-
!باید اطلاعات رو با آهنگ وارد مغزم کنم
!عـــه؟! اونو از کجا آوردی؟
...کوکتلا... قفسه پشتی
!ترسناک شدی
!تکیلا
.انگار بهشون خوش میگذره
،خوشحالم داری نوشیدنی‌ها رو یاد میگیری
!ودکا
میشه گیتار رو کنار بذاری؟
!کاهولا! رام
آهای، میشنوی؟
...عه... توی اجرا کارش بد بود
!نمیشنوی؟
.کارش خوبه
...واقعاً داری میترسونیم
...نیجیکا داره سعی میکنه متوقفش کنه، به‌نظر متوجه نمیشه
!خو-خواهش میکنم! برگرد پیشمون
!هیتوری-چان
.این صدا برام آشناست
!هیتوری-چان
!برگرد سر کار
!چرا من؟
‫مسئول نوشیدنی، نوشیدنی‌ها رو ‫طبق سفارش میریزه و تحویل میده.
...بـ-بله
ملت میتونن پونصد ین بیشتر روی هزینه‌ی بلیط پرداخت کنن
.تا این بلیط نوشیدنی رو بگیرن
‫این همه به ازای یه نوشیدنی؟
و اصلاً چرا باید سیستم نوشیدنی بلیطی باشه؟
.طوری نگاه نکن که انگار بی‌مصرفه
.باشگاه‌هایی مثل این درواقع رستوران محسوب میشن
...زیاد در جریان نیستم
‫اما انگار گرفتن مجوز برای مکانی که ‫بشه توش کنسرت اجرا کرد خیلی سخته.
!عـ-عجب
‫برای همین نوشیدنی میدیم و ‫مثل یه رستوران مدیریتش میکنیم.
داری گوش میدی؟
!کـ-کار توی رستوران کار پیچیده‌ایه
!باورم نمیشه به این زودی به اینجا رسیدم
!این... رشد شخصیتیه؟
‫تپه‌ی تنهایی
!عه، همین الان مشتری‌ها اومدن
‫بوچی-چان، الان سرمون شلوغ میشه!
‫تپه‌ی تنهایی
ها؟
!ها؟ به این زودی باید مشتری بگردونم؟
!باید چی بگم؟
«...از حمایتتون ممنونم»
!نه این نیست
!یـ-یکم بهم تمرین بده
!نه! نه! وایسا! وایسا
!ممنون که تشریف آوردید
!تعطیلش کرد
!ببخشید! لطفاً یه کولا
!چشم
!بوچی-چان، کولا
!چشم
.من جینجر ایل میخوام
!چشم
!بوچی-چان، به مشتری احترام بذار
!آ-آ-آخه آماده نیستم
.داریم دارک بودن ذاتی باشگاه رو از دست میدیم
!یه اولونگ و یه هایبال
دستشویی کجاست؟
!انتهای راهروی سمت راست، در سمت چپ
.هیچ رشد شخصیتی‌ای رو تجربه نکردم
!بوچی-چان، بیا ببین
.خیلی خب، اینجان
!هی، سلام! ما الکساندیسم هستیم
.بند خیلی خوبی‌ان ها
.میتونی استراحت کنی
.وقتی اجرا شروع بشه، ما بیکاریم
.نخسته
!نخسته
عه، فروش بلیط چی شد؟
.مدیر جامو پر کرد
،تمام بند‌های امروز پرطرفدارن
.برای همین گفت ببین و یاد بگیر
.اونه-چانِ منه دیگه
‫یه تسونـ-تسونـ-تسونـ-تسونـ-تسونـ-تسونـ-
‫-دره‌ست، مگه نه؟
.چقدر تسونـ
...شـ-شـ-شرمنده
،نه تنها کمکتون نکردم
.حتی نتونستم با مشتریا ارتباط چشمی برقرار کنم
اینو میخوای؟
.انبه نیست
.نه مرسی
!نگران نباش
‫امروز روز اوله. ‫زود عادت میکنی!
‫چـ-چرا با کسی مثل من که ‫از کک آبی هم کمتره اینقدر مهربونی؟
...میدونی
.من این باشگاه رو خیلی دوست دارم
‫اما اینجا و پذیرش تنها جایی ان که ‫کارمندا با مشتری‌ها ارتباط دارند،
‫برای همین میخوام کاری کنم که ‫بقیه هم از اینجا خوششون بیاد.
.بـ-بـ-بببخشید
‫توی جایی که اینقدر برات مهمه، ‫اینقدر بد کار کردم...
.نه، اینطور نیست
.منظورم این نبود
.منظورم اینه که میخوام تو هم از اینجا خوشت بیاد
،میخوام از کار لذت ببری
.و از اجرا هم لذت ببری
.همراه ما
‫البته، امیدوارم به‌زودی بتونی با لبخند با مشتریا حرف بزنی...
!تسویوشی
!بریم تو کارش
!بوچی-چان، داره شروع میشه
.همه یکپارچه شدن
.مشتریا و اجرا کننده‌ها همگی لذت میبرن
...با این حال، مشتری‌ها
برای دیدن اجرای من دوهزار ین پرداخت کرده بودن، نه؟
،اگه اینطور باقی بمونم
بار بعد هم بهشون همون اجرای بی‌خود رو تحویل میدم، نه؟
‫میخوام برای تغییر تلاش کنم، ‫حتی اگه به تدریج باشه.
.تا بتونیم با هم لذت ببریم
!ببخشید
.آب پرتقال
...چـ-چشم
.با لبخند توی چشمای مشتری نگاه کن. مستقیم
...با لبخند
!به چشمای مشتری نگاه کن
!مستقیم
.بـ-بفرمایید
!بوچی-چان! چشمات! چشمات
!ممنون
!وای، سکته کردم
!ولی آفرین
!سرت رو بالا نگه داشتی و باهاش حرف زدی
!تمام تلاشمو کردم
‫اینجا بودنت باعث میشه ‫خاطرات امروزم از باشگاه لذت‌بخش‌تر بشه.
.و تو هم یه قدم به جلو حرکت کردی
...یه قدم
.یه قدم
!یه قدم؟
!ولی حس میکنم به اندازه‌ی هزارتا بود که
‫آغاز میشود.
‫5:00 عصر
‫فروش بلیط از ساعت
.برای امروز خسته نباشی
.توی راه مراقب باش
.بای بای
.خـ-خسته نباشید
ها؟ ریو، تو نمیری؟
.یکم دیگه میرم
!بوچی-چان
!بـ-بله؟
!میبینمت
!بـ-بله، فـ-فـ-فردا میبینمتون
!تموم شد
!تونستم یه روز کامل رو بگذرونم
!کار پاره وقت اونطور که فکر میکردم سخت نیست
!فردا هم تمام تلاشمو میکنم
بوچی خیلی تلاش کرد، نه؟
.آره
‫تازه‌شم، گفت: «فردا میبینمتون».
.خوشحالم که این بند رو ساختیم
!راستی
‫توی LOIN بهش پیام بهش بدم.
!بهش بگم بیا فردا هم تمام تلاشمونو بکنیم
.تبش خیلی بالاست
عزیزم، یه کمپرس سرد آماده میکنی؟
ببرمش بیمارستان؟
...حالا تب گرفتم
...حالا که بوچی-چان رو داریم
...فقط مونده
!که یه خواننده‌ی جدید پیدا کنیم
این مال کیه؟
!من، من! مال منه
!لطفاً ببینید
قسمت سوم: اونجا باش